@article{article_1753630, title={İŞ YAŞAMINDA PSİKOLOJİK ŞİDDET (MOBBİNG): FARKLI KUŞAKLARIN ALGILARI VE PSİKOLOJİK ŞİDDETE DÖNÜK DAVRANIŞLARI}, journal={PressAcademia Procedia}, volume={21}, pages={59–63}, year={2025}, DOI={10.17261/Pressacademia.2025.1993}, author={Bayraktar, Yasemin Ozcelik and Erçek, Mehmet}, keywords={Psychological violence, work life, mobbing, generations, survey method}, abstract={Amaç- İş yaşamında yer alan farklı kuşakların psikolojik şiddet algısını ölçmek ve eğer psikolojik şiddete uğramışlarsa buna tepki olarak gösterdikleri davranışlarını ortaya koyarak literatüre katkı sağlamaktır. Bu bağlamda farklı kuşaklardan oluşan örneklemden anket yöntemi ile veriler toplanmıştır. Yöntem- Öncelikle literatürde en çok kullanılan 4 anket ölçeğinden oluşturulan havuzdan seçilen psikolojik şiddet eylemi örnekleri sunulmuştur ve katılımcılardan bu psikolojik şiddet içeren davranışları derecelendirmeleri istenmiştir. İkinci kısımda iki farklı psikolojik şiddet senaryosu hazırlanmış ve katılımcılara sunulmuştur. Burada amaç katılımcıların tepkisini ölçmek ve farklı kuşakların iş yerinde psikolojik şiddetle nasıl başa çıktığına yoğunlaşmaktır. Son kısımda ise katılımcılara açık uçlu sorularla kendi başlarından geçen psikolojik şiddet olay veya olaylarına ilişkin deneyimleri sorulmuştur. Bulgular- Araştırma, en az bir yıllık iş deneyimi olan 283 katılımcı ile yürütülmüştür. Katılımcıların %18,4’ü X, %62,5’i Y ve %19,1’i Z kuşağındandır. Yaş ortalaması 34,5 olup cinsiyet dağılımı dengeli şekilde kadın (n=145) ve erkek (n=138) olarak dağılmıştır. Katılımcıların %68,9’u İstanbul’da yaşamaktadır. Ortalama iş tecrübesi 9,76 yıl, mobbinge maruz kalma süresi ise ortalama 19,4 aydır. Katılımcıların %32,5’i yönetici pozisyonundadır. Sonuç- Sonuçlar X kuşağının iş yerinde psikolojik şiddete diğer kuşaklardan daha dayanıklı olduğu ve bazı durumları psikolojik şiddet olarak görmediğini göstermektedir. Y ve Z kuşakları ise iş yerinde geçirilen zamanın da uzun olması sebebiyle iş ortamının sosyal hayatlarının içinde değerlendirildiği ve bu noktada bir sorun yaşadıklarında tepkilerinin çoğunlukla işi bırakmaya yönelik olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkeni incelendiğinde ise, kadın katılımcıların psikolojik şiddet içeren durumlara erkek katılımcılara kıyasla daha fazla tepki verdikleri ve bu tür durumları daha yoğun bir psikolojik şiddet deneyimi olarak algıladıkları görülmüştür. Bu bulgu, kadınların iş yerindeki olumsuz davranışlara karşı daha duyarlı olduklarını ve maruz kalınan psikolojik şiddeti daha ciddi ve yıpratıcı bir süreç olarak değerlendirme eğiliminde olduklarını ortaya koymaktadır.}, number={1}, publisher={Suat TEKER}