TY  - JOUR
T1  - Etik ve Ontoloji Arasında: Aristoteles ve MacIntyre’da Erdem Etiğinin Metafizik Temeli
TT  - Between Ethics and Ontology: The Metaphysical Ground of Virtue Ethics in Aristotle and MacIntyre
AU  - Kar, Erman
PY  - 2026
DA  - June
Y2  - 2026
JF  - Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
JO  - CUJOSS
PB  - Sivas Cumhuriyet University
WT  - DergiPark
SN  - 1305-5143
SP  - 57
EP  - 67
VL  - 50
IS  - 2
LA  - tr
AB  - Bu çalışma, Aristoteles’in erdem etiği ile ontolojik düşüncesi arasındaki ilişkiyi inceleyerek, erdem etiğinin metafizik temellerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Aristoteles’te etik, insan doğasının ereksel yapısına dayanan bir ontoloji ile sıkı biçimde bağlantılıdır. İyi yaşam (eudaimonia), insanın kendine özgü işlevi olan akla uygun etkinliğin erdemli biçimde gerçekleştirilmesi olarak anlaşılır ve bu anlayış, potansiyel ile aktüel arasındaki teleolojik dönüşüm çerçevesinde temellendirilir. Bu nedenle Aristoteles’te etik, ontolojik bir düzenin pratik alandaki ifadesi olarak ortaya çıkar.Makale ikinci olarak Alasdair MacIntyre’ın modern ahlak eleştirisini ve Aristotelesçi erdem etiğine yönelik yeniden değerlendirme çağrısını ele almaktadır. MacIntyre’a göre modern ahlak düşüncesi, Aristotelesçi teleolojik çerçevenin terk edilmesi sonucunda kavramsal bir kriz yaşamaktadır. Bununla birlikte MacIntyre, Aristoteles’in metafizik biyoloji anlayışını doğrudan yeniden kurmak yerine teleolojiyi toplumsal pratikler, gelenek ve anlatısal bütünlük kavramları üzerinden yeniden yorumlamaya çalışır.Bu bağlamda çalışma, Aristoteles ile MacIntyre arasındaki ilişkiyi basit bir süreklilik olarak değil, ontolojik temellerin dönüştürülmesi süreci olarak değerlendirmektedir. Sonuç olarak erdem etiğinin tamamen metafizikten bağımsız olmadığı; aksine MacIntyre’ın yaklaşımında örtük bir ontolojik zeminin varlığını sürdürdüğü ileri sürülmektedir.
KW  - Aristoteles
KW  - Erdem Etiği
KW  - Ontoloji
KW  - Teleoloji
KW  - MacIntyre.
N2  - This study examines the relationship between ethics and ontology in Aristotle in order to reveal the metaphysical foundations of virtue ethics. In Aristotle’s philosophy, ethics is closely connected to an ontological framework grounded in the teleological structure of human nature. The good life (eudaimonia) is understood as the virtuous realization of the human function, namely rational activity in accordance with reason. Within this framework, the transition from potentiality to actuality provides the teleological structure through which human flourishing becomes intelligible. Consequently, Aristotelian ethics appears as the practical expression of an ontological order.The paper also analyzes Alasdair MacIntyre’s critique of modern moral philosophy and his call for a reconsideration of Aristotelian virtue ethics. According to MacIntyre, modern moral discourse suffers from a conceptual crisis due to the abandonment of the Aristotelian teleological framework. However, rather than fully restoring Aristotle’s metaphysical biology, MacIntyre attempts to reinterpret teleology through the concepts of social practices, traditions, and narrative unity.In this context, the study argues that the relationship between Aristotle and MacIntyre should not be understood as a simple continuity but as a transformation of ontological foundations. Ultimately, it suggests that virtue ethics cannot be entirely separated from metaphysical assumptions and that MacIntyre’s project still relies on an implicit ontological framework.
CR  - Anscombe, G. E. M. (1958). Modern Moral Philosophy. Philosophy, 33(124), 1–19.
CR  - Aristoteles. (2006). Metafizik. A. Arslan, (Çev), İstanbul: Sosyal Yayınları.
CR  - Aristotle. (2013). Fizik. S. Babür & L. L. Basut (Çev.), Ankara: BilgeSu Yayıncılık.
CR  - Aristotle. (2015a). Kategoriler. S. Babür (Çev.), Ankara: İmge Kitabevi.
CR  - Aristoteles. (2015b). Nikomakhos’a Etik. S. Babür (Çev.), Ankara: İmge Kitabevi.
CR  - Aristotle. (2019). Ruh Üzerine.  L. L. Basut & S. Babür (Çev.), Ankara: BilgeSu Yayıncılık.
CR  - Barnes, J. (1982). Aristotle: A Very Short İntroduction. Oxford: Oxford University Press.
CR  - Cengiz, E. (2010). Aristoteles’in Erdem Öğretisi ve Mutluluk Anlayışı. Felsefe Dünyası, 52, 43–51.
CR  - Düşgün, C. K. (2018). MacIntyre Felsefesinde Aydınlanma Projesinin Ahlak Üzerindeki Etkisi. Dört Öge, 13, 137–152. https://izlik.org/JA34PU93SP
CR  - Feinberg, W. (1984). On After Virtue. Theoretical Sociology, 13(2), 249–262. https://doi.org/10.1007/BF00158239
Hünler, S. Z. (2000). İki Adalet Arasında: Rawls ve MacIntyre. Ankara: Vadi Yayınları.
CR  - Kant, I. (2020). Ahlak metafiziğinin temellendirilmesi (İ. Kuçuradi, Çev.). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Kılınç, Y. (2025, 24 Kasım). MacIntyre, Alasdair. KLU Felsefe Ansiklopedisi.
https://www.klufelsefe.com/kelime/macintyre-alasdair/
CR  - MacIntyre, A. (2019). Erdem peşinde: Ahlak Teorisi Üzerine Bir Çalışma. M. Özcan (Çev.), İstanbul: Vakıfbank Kültür Yayınları.
CR  - MacIntyre, A. (2023). Kimin Adaleti? Hangi Rasyonellik? A. E. Pilgir  (Çev.), İstanbul: Livera Yayınevi.
CR  - MacIntyre, A. (2025). Bağımlı Rasyonel Hayvanlarİnsanlar Neden Erdemlere İhtiyaç Duyar? C. Civan (Çev.), İstanbul: Küre Yayınları
CR  - Molacı, M. (2018). Aristoteles’in Etik Görüşü. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 2(1), 37-57. https://izlik.org/JA26UW24ZHMutlu,
CR  - Mutlu, B. (2018). Alasdair MacIntyre’ın Çağdaş Sorunlar Karşısında Yeni Aristotelesçiliği. Kilikya Felsefe Dergisi, 1, 39-63. https://izlik.org/JA44XW27ZESaraçoğlu, E. (2022). Aristoteles’te insanın doğası ve erdem etiği tartışması. Felsefe Dünyası, 1(75), 400–418. https://izlik.org/JA43XL67TP
CR  - Tütüncü, K. (2013). Aydınlanma Eleştirisinden Yeni Bir Siyasete Doğru: Alasdair MacIntyre ve Richard Rorty’yi Birlikte Düşünmek. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 175–192. https://izlik.org/JA57MM99TZ
UR  - https://dergipark.org.tr/en/pub/cumusosbil/article/1907237
L1  - https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/5803218
ER  -