TY  - JOUR
T1  - Âmentü Literatürü ve Numan Kurtulmuş’un Âmentü Şerhi Adlı Eseri
TT  - Literature on the Creed and Numan Kurtulmuş's Work Titled Amentü Şerhi
AU  - Ceran, Abdulsamet
AU  - Şimşek, Ömer
PY  - 2026
DA  - April
Y2  - 2026
DO  - 10.59372/turajas.1912602
JF  - Turkish Research Journal of Academic Social Science
JO  - TURAJAS
PB  - Hüdaverdi BİRCAN
WT  - DergiPark
SN  - 2667-4491
SP  - 58
EP  - 69
VL  - 9
IS  - 1
LA  - tr
AB  - Bu makale İslâm itikadının özünü teşkil eden âmentüye dair yazılmış şerhleri ilmî bir çerçevede ele almaktadır. Âmentü, Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe, kadere ve hayır ile şerrin kaynağına inanmayı ifade eden temel iman esaslarını ihtiva eden kısa ve özlü bir metindir. Çalışmada özellikle Osmanlı döneminde kaleme alınmış, halkın dinî bilgilendirilmesinde ve medrese eğitiminde başvurulan âmentü şerhleri incelenmiştir. Araştırma nitel yöntemler kapsamında metin incelemesi ve bibliyografik tarama yoluyla yürütülmüştür. Öncelikle âmentü şerhleri literatürü hakkında genel bir çerçeve çizilmiş, ardından Numan Kurtulmuş’un Âmentü Şerhi adlı eseri içerik ve üslup bakımından detaylı şekilde analiz edilmiştir. Eserde iman esasları aklî deliller (aklî ispat) ve naklî deliller (ayet ve hadisler) ile açıklanmıştır. Yazma eser katalogları ve modern akademik çalışmalar taranarak literatürün kapsamı ortaya konulmuş hem klasik şerhler hem de modern yorumlar mukayeseli bir bakışla değerlendirilmiştir. Bulgular âmentü şerhlerinin itikadî niteliğinin yanı sıra bireyin ahlâkî terbiyesi, toplumsal sorumluluk bilinci ve dinî eğitim açısından da önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Numan Kurtulmuş’un eseri klasik şerh geleneğini günümüz Türkçesiyle aktarırken iman esaslarının aklî ve naklî temellerini dengeli bir biçimde sunmaktadır. Çalışma âmentü metni ve şerhlerinin önemine dair kapsamlı bir değerlendirme sunmayı hedeflemektedir.
KW  - Akâid
KW  - İnanç Esasları
KW  - Âmentü
KW  - Şerh Geleneği
KW  - Numan Kurtulmuş
N2  - This article examines, within a scholarly framework, the commentaries written on the Amentü, which constitutes the essence of Islamic belief. The Amentü is a concise text containing the fundamental tenets of faith, expressing belief in God, His angels, His books, His prophets, the Day of Judgment, destiny, and the source of good and evil. The study specifically examines Amentü commentaries written during the Ottoman period, which were used in the religious education of the public and in madrasa (religious school) education. The research was conducted using qualitative methods, through textual analysis and bibliographical review. First, a general framework of the literature on Amentü commentaries is outlined, followed by a detailed analysis of Numan Kurtulmuş's work, Amentü Şerhi, in terms of content and style. In this work, the tenets of faith are explained using both rational proofs (rational evidence) and textual proofs (verses and hadiths). By examining manuscript catalogs and modern academic studies, the scope of the literature has been established, and both classical commentaries and modern interpretations have been evaluated from a comparative perspective. The findings show that commentaries on the creed play an important role not only in terms of their doctrinal nature but also in the moral upbringing of the individual, their sense of social responsibility, and religious education. Numan Kurtulmuş's work presents the classical commentary tradition in contemporary Turkish while offering a balanced presentation of the rational and textual foundations of the articles of faith. The study aims to provide a comprehensive assessment of the importance of the creed text and its commentaries.
CR  - Akpınar, C. (1994). Dâvûd-ı Karsî. TDVİA, 9: 29-32.
CR  - Algar, H. (1997). Hâlid el-Bağdâdî. TDVİA, 15: 285.
CR  - Arpaguş, H. (2018). Osmanlı Geleneksel İslâm’ının Temel Kaynakları: İlmihâl ve Akâid Eserleri. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 14(28): 327-376.
CR  - Bulut, M. (1990). Âmentü. Şamil İslâm Ansiklopedisi, 1: 129-130. İstanbul: Şâmil Yayınevi.
CR  - Koçkuzu, A. O. (1995). Fahri Efendi. TDVİA, 12: 96-97.
CR  - Kurtulmuş, N. (1968). Yeni Âmentü Şerhi (Büyük İlmihal). İstanbul: Fatih Matbaası.
CR  - Özervarlı, M. S. (1995). Ferâidü’l-Fevâid. TDVİA, 12: 361-362.
CR  - Yavuz, Y. Ş. (1991). Âmentü Maddesi. TDVİA, 3: 28-30.
Zengin, A. & Türkhan, A. (2017). 17. Yüzyıl Anadolu Türkçesi ile Bir Âmentü Şerhi Üzerinde Dil İncelemesi. Littera Turca Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 3: 160-210.
UR  - https://doi.org/10.59372/turajas.1912602
L1  - https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/5828660
ER  -