@article{article_381131, title={Karşılıklı Bağımlılık Teorisi Açısından Türkiye-İran Ekonomik İlişkileri: 2002-2014}, journal={İran Çalışmaları Dergisi}, volume={1}, pages={93–114}, year={2017}, DOI={10.33201/iranian.381131}, url={https://izlik.org/JA56GW87MT}, author={Pulat, Abdüssamet}, keywords={Turkey,Iran,Economic Relations,Interdependence}, abstract={<p class="MsoNormal"> <span lang="en-us" style="font-size:12pt;line-height:107%;font-family:’Times New Roman’, serif;" xml:lang="en-us">Türkiye ve İran arasında 1990’lı
yıllarda yaşanan olumsuzluklar ve krizler 2000’li yılların başında yerini
yumuşamaya bırakmıştır.  2002 yılında Türkiye’de iktidara gelen AK Parti
döneminde ise iki ülke arasındaki ilişkiler oldukça derinleşmiştir. Gelişen bu
ilişkilerin en önemli taraflarından biri ise Türkiye ve İran arasındaki ekonomik
ilişkilerin geldiği seviye olmuştur. Türkiye’nin yeni dış politika
uygulamalarından olan karşılıklı ekonomik bağımlılık oluşturma hedefi sayesinde
diğer komşuları ile birlikte İran ile de ekonomik ilişkileri tarihinin en iyi
seviyesini görmüştür. Bu çalışmada dış politikadaki dönüşümün en iyi
örneklerinden biri olan Türkiye ve İran arasındaki ekonomik ilişkileri Joseph
S. Nye ve Robert O. Keohane’nin 1980’lere doğru ortaya koydukları karşılıklı
bağımlılık kuramı açısından ele almaktadır. Türkiye’nin İran’a yönelik
karşılıklı ekonomik bağımlılık kurma hedefinin iki ülke ticaretinin hala düşük
miktarlarda olması ve bölgesel rekabetin getirdiği güven sorunu nedeniyle
başarısız olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca İran’a yönelik uluslararası
yaptırımların iki ülkenin enerji politikalarında iş birliğine gitmelerini
engelleyen önemli bir faktör olduğu tespit edilmiştir.  </span> </p> <p> </p> <p> </p>}, number={2}