lisans Ana Dili Eğitimi Dergisi 2147-6020 Mehmet KURUDAYIOĞLU 10.16916/aded.61328 ?Noktalama İşaretlerini Nerede Kullanalım? Ünlem, Soru İşareti ve Üç Nokta’nın Kullanımına Yönelik Bir Yerleşim Önerisi Uysal Basak Deniz Kemalettin 07 25 2016 4 3 337 347 05 28 2016 Copyright © 2013, Journal of Mother Tongue Education 2013 Journal of Mother Tongue Education

Yazılı iletişimde yer alan noktalama işaretleri, sözlü iletişimdeki yer alan vurgu, tonlama ve beden dili ögelerinin görevini üstlenirler. Sözlü iletişimde kullanılan vurgu, tonlama ve beden dili ögeleri, konuşma ile eş zamanlı iken yazılı iletişimde noktalama işaretleri, birkaç istisna dışında çoğunlukla cümlelerin yahut söz gruplarının sonunda yer almaktadır. Bu durumun ise heyecan, öfke, mutluluk, merak gibi güçlü duygulanımları alıcıya aktarmakta gecikmeye sebep olabileceği düşünülmektedir. Özellikle ünlem, soru işareti ve üç nokta, güçlü duyguların aktarımında diğer noktalama işaretlerinden daha fazla sorumluluğa ve kullanım alanına sahiptir. Bu noktadan hareketle çalışmada ünlem, soru işareti ve üç noktanın kullanımına yönelik yeni bir yerleşim önerisi sunulmuştur. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizinin temel alındığı çalışma sonuç ve önerilerinin dilbilim ve dil eğitimi alanlarındaki çalışmacılara yön göstereceği düşünülmektedir.

 ünlem soru işareti üç nokta yazılı iletişim noktalama işaretleri Ali, S. (2004). Yeni dünya. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Arık, R. O. (1999). İnmeyen bayrak, Güzel Yazılar: Denemeler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. s 88-92. Ataç, N. (1999). Edebiyat âlemi, Güzel Yazılar: Denemeler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. s. 67-71. Atasoy, F. O. (2009). Türkçede noktalama sorunlar çözümler teklifler. İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atasoy, F. O. (2010). Noktalama işaretlerinin tarihi, Turkish Studies. 5(2), 823-860. Atay, O. (2004). Tutunamayanlar. İstanbul: İletişim Yayınları. Berg, J.A. (2014). The story of the hashtag: a practical theological tracing of the hashtag symbol on Twitter, HTS Theological Studies, 70 (1), 1-6. Chafe, W. (1988). Punctuation and the prosody of written language. Written Communication, 5(4), 396-426. Dursunoğlu, H. (2006). Türkiye Türkçesinde vurgu. Atatürk Üniversitesi Dergisi, 1, 300-315. Everson, M. (2016). Universal Multiple-Octet Coded Character Set. Revised Proposal to add Medievalist punctuation charcters to the UCS. İnternet’ten 28.04.2016’da unibook wwww.unicode.org/unibook adresinden alınmıştır. Givens, D. (2011). The nonverbal dictionary of gestures, signs and body language cues. Nonverbal Studies Press. İlhan, A. (1999). Batılılaşmak üzerine, Güzel Yazılar: Denemeler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. s. 285-298 Khan, A., Khan, Y. (2016). Punctuation Errors made by the learners of intermediate level at punjab group of colleges; an error analysis, International Journal of Institutional & Industrial Research, (1)1, 22-25 Lyons, W. (1980). Emotion. USA: Cambridge University Press. Onan, B. (2005). İlköğretim ikinci kademe Türkçe öğretiminde dil yapılarının anlama becerilerini geliştirmedeki rolü. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Onan, B. (2006). Ses olgusunun denetlenebilirliği bağlamında dil becerilerinin geliştirilmesinde etkili olduğu düşünülen fonolojik yönlendiriciler: noktalama işaretleri. Türklük Bilimi Araştırmaları, Güz. 141-163. Parkes, M. B. (1993). Pause and effect. University of California Press. Parrott, W. (2001). Emotions and social psychology: essential readings. Philadelphia: Psychology Press. print.alpharesources.org adresinden 28.04.2016 tarihinde alınmıştır Resmî Gazete, 2 Aralık 2004. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/12/20041202.htm#3. İnternet’ten 22 Nisan 2016 tarihinde alınmıştır. Rooth, M. (1992). Ellipsis redundancy and reduction redundancy. University of Stuttgart. Tanpınar, A. H. (1999). Huzur. İstanbul: Dergâh Yayınları. Türkçe Sözlük. (2005). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Uygur, N. (1999). Çelik çomak, Güzel Yazılar: Denemeler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. s. 311-316 Yalçın, A. (2002). Türkçe öğretim yöntemleri: yeni yaklaşımlar. Ankara: Akçağ Yayınları. Yardımcı, M. (1996). Türkçede seslerle ilgili kurallar ve noktalama işaretleri. Ankara: Öncü Yayınları. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.