Türküler, biryörenin kültür özelliklerini içeren en önemli sözlü kültür ögelerinden biridir.Türkülerde kullanılan semboller, işlenen konular, anlatılan duygular; o yöreninsahip olduğu gelenekleri, sosyolojik özellikleri ve kültürü hakkında çok önemliipuçları vermektedir. Bu amaçla çalışmada, Memişoğlu tarafından 1966 yılındayayınlanan “Harput Ahengi”, Abacı tarafından 2000 yılında yayınlanan“Harput/Elazığ Türküleri” adlı kitaplar ile Yücesu tarafından 1997 yılındatamamlanan “Elazığ-Harput Türküleri” tez çalışmasında yer alarak günümüze kadarulaşmayı başarmış Elazığ-Harput yöresine ait 147 türkü, şarkı ve uzun havaincelenmiştir. Bu çalışmada türkülerde bulunan sözlü kültür öğeleri, kullanılanisimler, doğa unsurları, ekin ve yiyecek adları, renk adları, kullanılan takı,eşya ve aksesuar isimleri gibi kültür öğeleri, betimsel istatistikler vegrafiksel analizlerle incelenmiş ve böylece Elazığ-Harput yöresinin gelenekselkültürünün, türkülerdeki etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Yapılan çalışmasonucunda eserlerde en fazla kullanılan renk isminin “kara”, hayvan isminin“bülbül” ve “kuş”, güzellik ürününün ise “kına” olduğu ancak yöreye özgü olan“pestil, pekmez, gakko” sözcüklerinin eserlerin içerisinde çok az yer aldığıgörülmüştür. Bununla birlikte Anadolu’nun her yerinde bulunan sözlü kültürürünlerinden olan “dağ motifi”, “kar motifi” ve “evlerinin önümotifi”, incelenen eserlerde de görülmektedir. Nihayetinde Elazığ-Harputyöresine ait eserlerin hem yöresel hem de geleneksel kültürün izlerini taşıdığısonucuna varılmıştır.
Folk songs are one of the mostimportant elements of oral culture that includes cultural features of a region.The symbols, themes, emotions used in folk songs provide important cluesregarding the traditions, sociological characteristics, and culture of theregion. In order to identify how local cultural elements are embedded in folksongs, 147 folk songs and ballads belonging to the Elazığ-Harput region whichhave survived until the present and are included in the 1966 book “HarputAhengi” by Memişoğlu, the 2000 book “Harput/Elazığ Türküleri” by Abacı, and the1997 thesis “Elazığ-Harput Türküleri” by Yücesu, were examined. In this studythe oral culture elements found in folk songs such as the names used, names ofthe elements of nature, crop and food names, names of colors, names of thejewellery items and accessories worn were analyzed using descriptive statisticsand tabulated graphically and the influence of the traditional culture of theElazığ-Harput region on folk songs were attempted to be identified. It wasfound that in the folk songs examined the most frequent color name was “black”,the most frequent animal name was “nightingale”, the most frequent cosmeticproduct name was “henna”, but the words “pestil, pekmez, gakko” which arenative to the region were rarely seen. In addition, “mountain motif”, “snowmotif”, and “in front of their houses motif” which are oral culture productsfound all across Anatolia were also seen in these works. As a result, it wasconcluded that the folk songs belonging to the Elazığ-Harput region carrytraces of both local and traditional cultures.