The purpose of this research is to delineatethe Turkish language use of the children between the ages of 6-9 who haveTurkish and English parents, living in Nottingham England, in terms of grammar,syntax, word choice and phonetics through the Turkish stories they narrated. The study is qualitative by design,and the data were collected through the participation of a total of 15 children,7 girls and 8 boys, who attended public schools in England and had aTurkish-speaking mother or father, by showing the children a storybook whichincluded only illustrations. Each child was asked to tell the story based onthe illustrations they saw in the book. The stories narrated by the childrenwere recorded on video, having obtained the consent of their parents, andtranscribed verbatim. In the research that used the error analysis method, thestories were analyzed by coding the errors made by the children in terms of grammar, syntax, word choice and phonetics. The results of the study showed that in children whospeak the language of the culture they live in activelyand have difficulty speaking Turkish and, thus, prefer simple sentences, thearea where most mistakes were made was grammar,and this was followed by mistakes in wordchoice, syntax and phonetics respectively.In terms of the number of the mistakes made on the basis of gender, it wasfound that boys made more mistakes than girls, and that girls were morecompetent in language proficiency than boys.
Bu araştırmanın amacı, İngiltere/Nottingham’dayaşayan 6–9 yaş aralığındaki biri Türk, diğeri İngiliz ebeveyne sahipçocukların Türkçe anlattıkları hikâyeler yoluyla dil bilgisi, söz dizimi,sözcük seçimi ve sesletim bakımından dil kullanımlarını betimlemektir. Nitelbir araştırma olarak desenlenen çalışma doğrultusunda, İngiltere’de devletokullarına devam eden ve Türkçe konuşan anne ya da babaya sahip 7 kız, 8 erkekolmak üzere toplam 15 çocuğa, sadece resimlerden oluşan bir hikaye kitabıgösterilmiştir. Her bir çocuktan ayrı ayrı, kitapta gördüklerinden hareketleTürkçe hikâye kurgulayıp anlatmaları istenmiştir. Çocuklar tarafından anlatılanhikâyeler –ailelerinin izni alınarak- kamera ile kayıt altına alınmış, dahasonra hiçbir müdahale yapılmaksızın yazıya aktarılmıştır. Yanlış çözümlemeyönteminin kullanıldığı araştırmada hikâyeler, araştırmacılar tarafından dil bilgisi, söz dizimi, sözcük seçimi,sesletim temalarına göre kodlanarak yanlış çözümleme yöntemiyle çözümlenmiştir.Araştırma sonucunda; yaşadıkları kültüre ait dili daha aktif kullanan ve Türkçekonuşurken genellikle zorlanarak basit yapılı cümleleri tercih eden çocuklarınhikâyelerinde en fazla yanlış yapılan alanın dil bilgisi olduğu; bunu sırasıyla sözcük seçimi, söz dizimi ve sesletim yanlışlarının takip ettiğitespit edilmiştir. Tespit edilen yanlışlar cinsiyete göre incelendiğindeerkek çocuklarının kız çocuklarından daha fazla yanlış yaptıkları, dilyeterliliği bakımından kızların daha iyi olduğu görülmüştür.