In this study, studies onanxiety levels of learners of Turkish as a foreign language were examined. Withinthis context, content analyses of 20 studies published until 2018 were carriedout. While quantitative and relational models were used in most of the examinedstudies, “Foreign Language Classroom Anxiety Scale”, developed by Horwitz,Horwitz and Cope (1986) was applied as a measurement tool. As a result of the review,it was determined that anxiety levels are higher in females than males, inindividuals who have high linguistic knowledge than those who have less linguisticknowledge and in older age groups than the younger groups (under 17 years old).It was found out that the studies were mostly related to speaking and writinglanguage skills. As a result of the research, it was suggested that real anddaily life situations in which target language can be used should be created topromote practice, anxiety should be taken into consideration in the learningprocess and the environment should be designed in accordance with consideringit. Finally, students’ anxiety should be eliminated by the help of severalactivities conducted in the classroom. In these researches, suggestions weremade for the researchers to carry out analyses on different linguistic skills,to conduct researches on determining the level of anxiety and to offersolutions about this problem and to determine on which topics speaking anxietywas observed.
Bu araştırmada yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerinkaygı durumlarına ilişkin çalışmalar incelenmiştir. Bu kapsamda 2018 yılınakadar yayımlanan 20 çalışmanın içerik analizleri yapılmıştır. İncelenençalışmaların birçoğunda nicel ve ilişkisel model kullanılırken ölçme aracıolarak ise Horwitz, Horwitz ve Cope (1986) tarafından geliştirilen “Yabancı DilSınıf Kaygısı Ölçeği” çoğunlukla kullanılmıştır. İncelemeler sonucundakadınların erkeklerden, dil düzeyi yüksek olanların daha düşük olanlardan, dahabüyük yaş gruplarının 17 yaş altı gruptan daha fazla kaygı yaşadıklarıbelirlenmiştir. Çalışmaların çoğunlukla konuşma ve yazma dil becerilerineilişkin olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda çalışmalarda; uygulamayayönelik olarak hedef dilin günlük yaşamda kullanılabileceği ortamlar oluşturulmasına,kaygının eğitim sürecinde bir etken olarak kabul edilip ortamın bu anlayışladüzenlenmesine, sınıf içi çeşitli aktiviteler uygulanarak öğrencilerinkaygılarının giderilmesine ilişkin önerilerde bulunulmuştur. Çalışmalarda;araştırmacılara yönelik olarak ise farklı dil becerilerinde inceleme yapma,kaygıya ilişkin durum tespiti ve çözüm önerileri sunan araştırmaların yapılmasıve hangi konularda konuşma kaygısı yaşandığının incelenmesine yönelikönerilerde bulunulmuştur.