Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2148-4996 Aydin Adnan Menderes University 10.30803/adusobed.188823 Beyin Temelli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Fen Bilimleri Dersinin Erişisine Etkisi Süral Serhat 08 01 2014 1 4 33 42 02 13 2016 Copyright © 2014, Adnan Menderes University Journal of Social Sciences Institute 2014 Adnan Menderes University Journal of Social Sciences Institute

Bireyde öğrenmeyi gerçekleştiren beynin çalışma prensibine göre öğrenme öğretme sürecini organize etmek ve bu planlamanın öğrencilerin akademik başarısına ne şekilde yansıdığını görmek, bu araştırmanın önemini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, beyin temelli öğrenme yaklaşımının, ilkokul 5. sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersinde “Canlılar Dünyasını Gezelim” alt öğrenme alanı ile ilgili başarıları üzerinde bir etki yaratıp yaratmadığını incelemektir. Bu çalışmada, 2013-2014 eğitim öğretim yılının bahar döneminde Denizli merkezde yer alan bir ilkokulun 5.sınıf şubelerinde öğrenim gören 58 öğrenci yer almıştır. Araştırma probleminin çözümü için öğrencilerin denkleştirilmesinde kullanılmak üzere bir anket formu, öğrencilerin akademik başarılarını ve kalıcılığını ölçmek amacıyla başarı testi kullanılmıştır. Beyin temelli öğrenme yöntemi öğrencilerin akademik başarılarını olumlu yönde etkilemiştir

 Beyin temelli öğrenme öğrenme fen bilimleri AVCI, D.E. (2007). Beyin Temelli Öğrenme Yaklaşımının İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersindeki Başarı, Tutum Ve Bilgilerinin Kalıcılığı Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Ankara. AYDIN, S. (2008). Beyin Temelli Öğrenme Kuramına Dayalı Biyoloji Eğitiminin Akademik Başarı Ve Tutum Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. BAŞ, G. (2010). Beyin Temelli Öğrenme Yönteminin İngilizce Dersinde Öğrencilerin Erişilerine Ve Derse Yönelik Tutumlarına Etkisi. İlköğretim Online, 9(2), 488-507. BREWER, J. (1999). Brain Based Learning: The New Learning Model?. ProSeminar A: Design Dr. Diana McGrath. CAİNE, N.M.; Caine, G. (2002). Beyin temelli öğrenme (Çev.Gülten Ülgen). Nobel Yayıncılık. Ankara. CENGİZ, Y. (2004). Yabancı Dilde Sözcük Öğretimine Müzik Kullanımının Etkilerinin Beyin Temelli Öğrenme Kuramı Işığında Araştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. CRAM, H. G.; Germinario, V. (2000). Leading and Learning School: Brain-Based Practices. London: The Scrarecrow Pres, Inc. ÇELEBİ, K. (2008). Beyin Temelli Öğrenme Yaklaşımının Öğrenci Başarısı Ve Tutumuna Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. ÇENGELCİ, T. (2007). Sosyal Bilgiler Dersinde Beyin Temelli Öğrenmenin Akademik Başarıya Ve Öğrenmenin Kalıcılığına Etkisi. İlköğretim Online, 6(1), 62-75. ÇENGELCİ, T. (2005). Sosyal Bilgiler Dersinde Beyin Temelli Öğrenmenin Akademik Başarıya Ve Kalıcılığa Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi. Eskişehir. DEMİREL, Ö.; Erdem, E.; Koç, F.; Köksal, N.; Şendoğdu, M. C. (2002). Beyin Temelli Öğrenmenin Yabancı Dil Öğretimindeki Yeri. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15, 123-136. DUMAN, B. (2007). Neden Beyin Temelli Öğrenme? Ankara: Pegem A Yayıncılık. ERDURAN, A. D. (2007). Beyin Temelli Öğrenme Yaklaşımının İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilgisi Dersindeki Başarı, Tutum Ve Bilgilerinin Kalıcılığı Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. FOGARTY, R. (2002). Brain Compatible Classrooms. İkinci Baskı. IL: Skylight Professional Development. JENSEN, E. (2006). Beyin Uyumlu Öğrenme. Ahmet Doğanay (Çev.). Adana: Nobel Kitabevi. KELEŞ, E. (2007). Altıncı Sınıf Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik Beyin Temelli Öğrenmeye Dayalı Web Destekli Öğretim Materyalinin Geliştirilmesi Ve Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. KERLİNGEr, F. N. (1973). Foundations of Behavioral Research. New York: Holt, Rinehart & Winston. MANGAN, M. A. (1998). Brain Compatible Science. Arlington Heights. Skylight Professional Development, ODABAŞI,B.; Celkan, H. Y.(2010). Beyin Temelli Öğrenme Yaklaşımının 12.Sınıf Öğrencilerinin Başarıları Üzerine Etkisi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3),87-104. ÖZDEN, M. (2005). Fen Bilgisi Dersinde Beyin Temelli Öğrenmenin Akademik Başarıya Ve Hatırlama Düzeyine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir. ÖZDEN, M.; Gültekin, M. (2008). The Effects Of Brain-Based Learning On Academic Achievement And Retention Of Knowledge İn Science Course. Electronic Journal of Science Education, 12(1), 1-17. SALEH, S. (2012).The Effectiveness of Brain-Based Teaching Approach in Dealing with the Problems of Students’ Conceptual Understanding and Learning Motivation Towards Physics. Educational Studies. 38(1), 19–29. STEVENS, J. ve Goldberg D. (2001). For The Learner’s Sake: Brain Based Instruction For The 21st Century. ABD: Zephyr. STEVENS, J. (2001). For The Learners' Sake: Brain-Based Instruction For The 21st Century. Tucson: Zephyr Press. TÜFEKÇİ, S. (2005). Beyin Temelli Öğrenmenin Erişiye, Kalıcılığa, Tutuma ve Öğrenme Sürecine Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. ÜLGEN, G. (1997). Eğitim Psikoloji. İstanbul: Alkım Yayınevi. WAGMEİSTER, J. & Shifrin, B. (2000). Thinking Differently, Learning Differently. Educational Leadership, Nowember, 45-48.