Tam aile ve parçalanmış ailede yaşayan çocukların “baba” algısını aile konulu resimleri yoluyla belirlemek amacıyla nitel yöntemle tasarlanan çalışma fenomenolojik yöntemle tasarlanmıştır. Tam aile ve parçalanmış ailede yaşayan 5-6 yaş aralığında bulunan ve okul öncesi eğitime devam eden 20 çocuk ve bu çocukların anneleri araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “aile” konulu çocuk resimleri kullanılmıştır. Çocuk resimlerini objektif ve bütüncül olarak değerlendirebilmek için resim sonrası çocuklarla görüşme yapılmış ve annelerden anamnez formu alınmıştır. Elde edilen bulgular betimsel analiz ile incelenmiştir. Sonuç olarak; Parçalanmış aile yapısına sahip ve babasından ayrı yaşayan çocukların baba algılarının tam aileye sahip çocuklara göre olumsuz olduğu ve bu algının yansıması olarak babanın resimlerde ve ifadelerde aile imgesine dahil edilmediği veya sınırlı dahil edildiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte tam aileye sahip çocukların genel olarak babalarıyla ilgili olumlu bakış açısına sahip oldukları ancak çocukların resimdeki aile bireyleri çizim sıralamaları, kendilerini yanında çizdikleri aile bireyi, resme ilişkin ifadeleri ve anamnez formu verileri değerlendirildiğinde anneleri ile babalarına göre daha yakın ilişkileri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırma, çocukların babaya yönelik algılarının resimler yoluyla incelenebileceğini göstermiştir.
This phenomenological study, designed using a qualitative approach, aimed to examine children’s perceptions of “father” through family-themed drawings. The study group consisted of 20 children aged 5–6, attending preschool, from intact and broken families, along with their mothers. Children’s drawings on the theme of family were used as the data collection tool. To evaluate the drawings objectively and holistically, interviews were conducted with the children after drawing, and anamnesis forms were obtained from the mothers. The findings were analyzed descriptively. Results showed that children from broken families, living apart from their fathers, had more negative perceptions of their fathers compared to children from intact families. Reflecting this perception, fathers were either excluded or minimally included in the drawings and expressions of family. Conversely, children from intact families generally had positive views of their fathers. However, when considering the order of drawing family members, the family member drawn closest to the child, children’s statements about the drawings, and anamnesis data, it was found that children had closer relationships with their mothers than with their fathers. This study demonstrates that children’s perceptions of fathers can be effectively examined through their drawings.