Türkiye’de ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlü sayısındaki artış, süreklilik arzeden bir soruna dönüşmüştür. Bu sorunun çözümü için, zaman zaman değişik adlarla çeşitlikanuni düzenlemeler yapılmış ise de, bu düzenlemelerin mahiyeti itibarıyla geçici olması vesorunu bilimsel olarak ele alan bir yaklaşımın ürünü olmaması sebebiyle, sorun aktüalitesinihiç yitirmemiştir. Çalışmada, infaz kurumlarının kapasitesi ve doluluk durumu ile ilgili istatistikibilgileri karşılaştırmalı olarak bir değerlendirmeye tabi tutmak gerekmiştir. Kalıca bir çözümiçin, Türk ceza hukukunda suç karşılığında öngörülen yaptırımların infaz rejimlerinin birbütün olarak ele alınıp yeniden düzenlenmesi gerekmektedir. Mevzuatımızda, infaz aşamasındave hatta hüküm kesinleştikten sonra hükümlünün etkin pişmanlıktan yararlanılabilmesini veözellikle hükümlü ile mağdurun barışmasını sağlayacak yollar tamamen kapalı tutulmuştur.Oysa infaz aşamasında da bu yolların açık tutulması gerekmektedir