Asian Journal of Instruction (E-AJI)

2148-2659

Abdurrahman KILIÇ

10.47215/aji.1172340

Studies on Education

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bütüncül Öğrenme Eğilimleri Ölçeğini Geliştirme Çalışması

https://orcid.org/0000-0002-9707-1029

Babacan

Tuğba

ANADOLU ÜNİVERSİTESİ

https://orcid.org/0000-0002-2930-2542

Acat

Mehmet Bahaddin

KIRIKKALE UNIVERSITY

12 31 2022

10 2 1 20 09 07 2022 12 26 2022

2013

Asian Journal of Instruction (E-AJI)

Araştırmada öğrencilerin bütüncül öğrenme eğilimlerini belirlemeye yönelik kullanılabilecek bir ölçme aracını geçerli ve güvenilir bir şekilde geliştirmek amaçlanmıştır. Bütüncül öğrenme eğilimleri ölçeğinin faktör yapısının belirlenmesi üzere açımlayıcı faktör analizi uygulanmıştır. AFA sonucuna dayalı olarak ölçek üç faktörlü ve on üç maddeden oluşmaktadır. “Toplumsal fayda erdemi” faktörü beş madde içermekte ve açıkladığı varyans oranı %19.792’dir. “Öz farkındalık” faktörü beş madde kapsamaktadır ve açıkladığı varyans oranı %16.118’dir. “Farklılıklara açık olma” faktörü üç madde ile biçimlenmiştir ve açıkladığı varyans oranı %11.261’dir. Üç faktörün toplamda açıkladığı varyans oranı %47.171’dir. Üç faktörlü yapı modeli, doğrulayıcı faktör analizi ile sınanmış ve hesaplanan uyum indeksleri, 2 değeri=122.18 (sd=61, p<0.000), (x2/sd)=2.00, GFI= 0.95, RMSEA=0.052, AGFI=0.93, CFI=0.94, NFI=0.89, RMR=0.019, SRMR=0.055 olarak ulaşılmıştır. Ölçeğin madde-toplam korelâsyonları, 0.28 ile 0.56 arasında ulaşılmıştır. Alt %27 ve üst %27’lik grupların madde ortalama puanları arasında yapılan t-testi sonuçlarından, tüm maddelere ilişkin farkların anlamlı olduğu belirlenmiştir. Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayıları “toplumsal fayda erdemi” faktörü için 0.74; “öz farkındalık” faktörü için 0.62 ve “farklılıklara açık olma” faktörü için ise 0.42 olarak tespit edilmiştir. Ölçeğin tüm maddelerine ilişkin Cronbach Alpha değeri ise 0.68 olarak ulaşılmıştır. Ölçeğin geliştirilmesine ilişkin ulaşılan bulgular sonucunda geçerli ve güvenilir bir ölçeğin alana kazandırıldığı söylenebilmektedir. Bütüncül öğrenme sürecine ilişkin farklı yaş grupları için de ölçme araçlarının geliştirilmesi önerilmektedir.

Bütüncül Eğitim Bütüncül Eğitim Programı Bütüncül Öğrenci Bütüncül Öğrenme Eğilimleri

Akmençe, A.E. (2016). İngilizce öğretiminde holistik (bütünsel) yaklaşım. Yayımlanmamış yükseklisans tezi, Fırat Üniversitesi.

Altan, M.Z.,&Yıldırım, T. (2022). Bütüncül eğitim, bütüncül gelişim, bütüncül insan. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 5(1), 68-77.

Asri, S. (2019, Nisan). İslam eğitimine yön veren öncüler doğrultusunda bireyin eğitimine holistik/bütüncül yaklaşım. Uluslararası İslam Eğitimi Kongresi. İstanbul, Türkiye.

Babacan, T. (2016). Dokuzuncu sınıf İngilizce dersi öğretim programının bütüncül eğitime göre değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.

Bernold,L.E., Bingham, W.L., McDonald, P.H., & Attia, T.M. (2000). Impact of holistic and learning-oriented teaching on academic success. Journal of Engineering Education, 89 (2),191-199.

Butcher, J.,&Kritsonis, W. A. (2008). A national perspective: Utilizing the postmodern theoretical paradigm to close the achievement gap and increase student success in public education America. National Forum of Educational Administration and Supervision Journal, 25(4), 1-7.

Cheng-Man Lau, D. (2001). Analysing the curriculum development process: Three models. Pedagogy. Culture and Society, 9 (1), 29-44.

Cynarski, W. J. (2014). The new paradigm of science suitable for the 21st century. Procedia -Social and Behavioral Sciences, 149, 269-275.

Doll, W. E. (1993). A post-modern perspective on curriculum (First edition). New York: Teachers College Press.

George, D.,&Mallery, P.(2003). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. 11.0 update (4th ed.). Allyn & Bacon.

Goodwin,J.T.,&Lynn,D.G. (2014). Holistic education in times of specialization and globalization. Angewandte Chemie International Edition, 53, 6832-6833.

Gültekin, M.,Merç, A.,&Ciğerci, F. M. (2012, Eylül). Holistik (bütüncül) eğitimin ilköğretim programlarına yansımaları. 2. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi. Bolu, Türkiye.

Gültekin, M.,Ciğerci, F. M.,&Merç, A. (2013). Holistic education. Journal of Education and Future, 3, 53-60.

Hair, J. F.,Anderson, R. E.,Tahtam, R. L.,&Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (Fifth edition). Pearson Education.

Hare, J. (2010). Holistic education: An interpretation for teachers in the IB programmes. International baccalaureate organization IB position paper.

Haynes,S.N., Richard, D.C.S.,& Kubany, E.S. (1995). Content validity in psychological assessment: A functional approach to concepts and methods. Psychological Assessment, 7 (3), 238-247.

Hooper, D.,Coughlan, J.,&Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6 (1), 53-60.

Jin, Y.,&Li, L. (2011). A postmodern perspective on current curriculum reform in China. Chinese Education & Society, 44 (4), 25-43.

Kayış, A. (2010). Güvenirlik analizi (Ed. Şeref Kalaycı). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (ss.404-409). Asil Yayın Dağıtım.

Kılıç, S. (2016). Cronbach’ın alfa güvenirlik katsayısı. Journal of Mood Disorders, 6 (1), 47-48.

Kırbaçoğlu Kılıç, L.,&Bayram, B. (2014). Postmodernizm ve eğitim. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 3(1), 368-376.

Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Routledge.

Mahmoudi, S., Jafari, E., Nasrabadi, H. A.,&Liaghatdar, M. J. (2012). Holistic education: An approach for 21 century. International Education Studies, 5 (2), 178-186.

Marsh, C. (2004). Key concepts for understanding curriculum (Third edition). Routledge-Falmer.

Matsunaga, M. (2010). How to factor-analyze your data right: Do’s, Don’ts and how to’s. International Journal of Psychological Research, 3 (1), 97-110.

Miller, R. (2005). Philosophical sources of holistic education. Değerler Eğitimi Dergisi, 3 (10), 35-42.

Miller, R. (2006). Making connections to the world: Some thoughts on holistic curriculum. Encounter, 19 (3), 29-34.

Miller, J. P. (2007). The holistic curriculum. (Second edition) University of Toronto Press.

Miller, J. P. (2010). Whole child education. USA: University of Toronto Press.

Miseliunaite, B.,Kliziene, I.,&Cibulskas, G. (2022). Can holistic education solve the world’s problems: A systematic literature review. Sustainability, 14, (9733),1-20.

Mosha, R. S. (2000). The heartbeat of indigenous Africa: A study of the Chagga educational system. Garland publishing, Inc.

Nava, R. G. (2001). Holistic education: Pedagogy of universal love. Foundations of Educational Renewal.

Özdaş,F.,Akpınar,B.,Batdı,V.,Karahan,O.,&Yıldırım,B. (2014, March). The whole humanbeing paradigm and holistic curriculum approach. International conference: New perspectives in science education. Florence, Italy.

Preston, J. P. (2012). Holistic education: A pioneer narrative. Learning landscapes, 5 (2), 251-267.

Santwani, S. A. (2015). Holistic education for holistic life. Horizons of Holistic Education, 2, 33-39.

Schermelleh-Engel, K.,&Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8 (2), 23-74.

Şahinoğlu, S. (2021). Eğitimde holistik (bütünsel) yaklaşım ve din eğitimi. Yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi.

Yampolskaya, L. I. (2015). The principle of holistic education and the ideal of a single integrated culture: Towards the formation of an approach. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 166, 488-496.