İnsanlara yol göstermek, öğütvermek amacıyla yazılan eserlere nasihatnâme adı verilmiştir. Kur’ânayetlerinde ve hadis-i şeriflerde yer alan öğüt vermeyi teşvik edici ifadeler İslamtoplumlarının edebiyatlarında bu türdeki eserlerin yazılmasına vesile olmuştur.Genel olarak ahlakî-didaktik türde eserler olan nasihatnâmeler manzum veyamensur olarak yazılabilmektedir. Bu nasihatnâmelerden biri de XVI. yüzyıl şairlerindenZa'îfî’ye aittir. Eser, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi’nde Revan Köşkü, nr.822’de kayıtlı Za'îfî Külliyatı’nın 169b-173b varakları arasında yer alır. Müellifbesmele, hamdele, salvele, dîbace şeklindeki klasik mensur eser tertibine uygunolarak düzenlediği nasihatnâmesinde yer yer ağır ve süslü bir dil kullanmaklabirlikte genel olarak sade ve kolay anlaşılır bir dili tercih etmiştir. Ziranasihatnâmelerde esas olan mesajın çok sayıda insana ulaştırılmasıdır. Ele aldığıkonuları soru-cevap yöntemiyle adeta bir topluluğun karşısında sohbet ediyormuşgibi anlatmıştır. İleri sürdüğü fikirleri desteklemek amacıyla ayet vehadislerden istifade etmiştir. Ayet ve hadislerin önce orijinal şeklini ardındanTürkçe tercümesini vermiş, bazılarının tefsirini de ilave etmiştir. Ele aldığı konuyudaha iyi açıklamak ve esere akıcılık katmak amacıyla nasihatnâmesinde hikâyeyede yer vermiştir. Bazen de konunun akışına uygun bir şiir söylemiştir. Klasik dönemmensur eserlerin en önemli unsurlarından biri olan seciyi başarılı bir şekildekullanmıştır. Bu makalede Za'îfî‘nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verilmiş,henüz üzerinde herhangi bir çalışma yapılmamış olan Kitâb-ı Sabru’l-Mesâyib adlınasihatnâmesi muhteva, dil ve üslup yönünden incelendikten sonra eserin günümüzharflerine aktarılan metni ile eserin orijinal metni sunulmuştur.