Mikropolitika; bir örgüt ya da kurum içinde alınacak kararlar üzerinde etki sahibi olabilmek, bu kararların sonucunda gerçekleşen eylemlerden elde edilen kazanımlardan daha büyük bir pay alabilmek ve en nihayetinde güç kaynaklarını kontrol edebilmek adına bilinçli olarak yapılan ve yapılmayan her türlü faaliyeti kapsamaktadır. Eğitim kurumlarının nüvesi olan okullar dinamik ve değişken doğasıyla mikropolitikalara elverişli bir atmosfer sağlamaktadır. Yeni Kamu Yönetimi anlayışının etkisiyle en merkeziyetçi eğitim sistemlerinde bile okulların özerkleşme ve yerelleşme adımlarına giderek artan bir biçimde kapı aralandığı bilinmektedir (OECD, 2020). Bu nedenle okul içi aktörler ulusal bir eğitim politikasını rekabet ve/ya iş birliği temelinde hem bireysel hem örgütsel maksimum fayda gözeterek esnek bir şekilde yorumlama ve uygulama yoluna gitmektedir. Bu yorumlama ve uygulamaların geniş bir skalasını konu alan mikropolitikalar son yıllarda eğitim alanındaki uygulayıcıların ve araştırmacıların ilgisini çekmeye başlamıştır. Bu yazıda mercek altına alınan Okulun Mikropolitiği kitabı da böyle bir sürecin ürünü olarak görülebilir.
Micropolitics covers all kinds of activities that are done consciously or not in order to have an impact on the decisions to be taken within an organization or institution, to get a larger share of the gains from the actions taken as a result of these decisions, and ultimately to control the power sources. Schools, which are the core of educational institutions, provide an atmosphere suitable for micropolitics with their dynamic and variable nature. It is known that even in the most centralized education systems, with the effect of the New Public Administration approach, the issues of school autonomy and decentralization is increasingly on agenda. (OECD, 2020). For this reason, in-school actors choose to interpret and implement a national education policy flexibly, on the basis of competition and/or cooperation, by considering both individual and organizational maximum benefits. Micropolitics, which covers a wide range of these interpretations and practices, has started to attract the attention of practitioners and researchers in the field of education in recent years. The book 'Micropolitics of the School', examined in this article, can be seen as the product of such a process.