Bu çalışma, Ferdinand de Saussure, Mikhail Bakhtin, Roland Barthes ve Julia Kristeva gibi kuramcıların formülasyonları vasıtasıyla, eleştirel bir kuram olarak metinlerarasılığı ve onun başlangıcını tartışan “An Introduction to Intertextuality as a Literary Theory: Definitions, Axioms and the Originators” başlıklı çalışmanın devamı niteliğindedir. Temel ilkeler Barthes ve Kristeva’dan sonra gelen kuramcılarla değişmemiş olsa da metinlerarasılık, sonraki kuramcıların teorileriyle yenilik ve popülerlik kazanmıştır. Başka bir deyişle, metinlerarasılığın temel ilkeleri önceki teorisyenlerinkiyle tutarlı kalırken, kavram zamanla evrilmiş ve daha geniş bir kabul görmüştür. Jacques Derrida, Harold Bloom, Umberto Eco, Gérard Genette ve Michael Riffaterre’in, metinlerarasılığın gelişimine ve kavramsal olarak yeniden çerçevelenmesine katkı sağlamış olmalarından hareketle, bu çalışma onların metinlerarasılık yörüngesindeki ilgili konumlarını tanımlamayı amaçlamaktadır. Çalışma, adı geçen teorisyenlerin, metinlerarasılık teorisinin geliştirilmesinde ve bakış açıları ve teorileri aracılığıyla kavramsal çerçevesinin yeniden şekillenmesindeki önemli katkılarını göz önüne alarak ve her bir kuramcıyı ayrı bölümde ele alarak, onların metinlerarasılık teorisi içindeki rollerini ve etkilerini araştırmayı ve analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla çalışmada metinlerarasılık ile bu teorisyenlerin kuramları arasındaki bağlantıların yanı sıra bu teorisyenlerin sunduğu ve metinlerarasılığa katkıda bulunan yeni bakış açıları ve fikirlerin tespitine odaklanılmıştır. Bu çalışmanın, edebi bağlantıların dinamik doğasına ve metinlerde anlamın inşasına ilişkin derinlemesine bilgiler sunması ve önceki çalışmada olduğu gibi metinlerarasılığı çalışmaya özellikle yeni başlayanlar için faydalı olması beklenmektedir.
This study is a sequel to “An Introduction to Intertextuality as a Literary Theory: Definitions, Axioms and the Originators”, which presents a discussion of intertextuality and its commencement as a critical theory with the formulations provided by the former theoreticians such as Ferdinand de Saussure, Mikhail Bakhtin, Roland Barthes and Julia Kristeva. Although the core tenets have remained unchanged in the works of theorists following Barthes and Kristeva, intertextuality has gained renewed novelty and popularity through the contributions of later theoreticians. In other words, while the core principles of intertextuality have remained consistent with those of earlier theorists, the concept has evolved and gained broader acceptance over time. Since Jacques Derrida, Harold Bloom, Umberto Eco, Gérard Genette, and Michael Riffaterre have contributed to the development and conceptual reframing of intertextuality through their insights and theories, the present study attempts to define their respective positions within the trajectory of intertextuality. Given the significant contributions of the aforementioned theorists in advancing the theory of intertextuality and reshaping its conceptual framework through their perspectives and theories, the study seeks to explore and analyse their individual roles and influences in the theory of intertextuality, with each theorist examined in a dedicated section of the essay. To this end, the study focuses on identifying the connections between intertextuality and the theories of these theorists, as well as the novel perspectives and ideas provided by them and that contributed to intertextuality. This study is expected to offer deep insights into the dynamic nature of literary connections and the construction of meaning in texts, and to be especially useful for laypersons, as was the case with the previous study.