Sanat Tarihi alanında Adem ile Havva’nın kutsal kitaplardayer alan hikayelerini anlatan resimler önemli yer tutmuştur.Bu eserlerin birçok sanatçı tarafından farklı teknik (minyatür,yağlıboya, fresk, mozaik vb.) ve kompozisyonlarda yapıldığıbilinmektedir. Adem ve Havva’nın yaratılışı ile başlayarak,yasak meyvenin yenmesi ve ardından cennetten kovulmalarışeklinde anlatılan ikonografi sanatçıların bireyselliği ile eserlerindeuygulanmıştır. İslam coğrafyasında minyatürlerde, Hristiyancoğrafyasında ise Batı tarzı resimlerde Adem ile Havva’nınçok sayıda betimini görmek mümkündür. Bu tasvirlerin ikonografileriüzerinden birbirleri ile karşılaştırmaları ve analizleri,Alman Sanat Tarihçi Erwin Panofsky’nin ortaya koyduğu görselsanatlarda anlam teorisi olarak niteleyebileceğimiz İkonografikve İkonolojik Eleştiri Yöntemi’ne uygun olarak değerlendirilmiştir.Eserlerin geleneklerine bağlılığı, sanatçılarınbireyselliği, Adem ile Havva betimlemelerinin gelişmişliği vebirbirleri ile benzerlik ve farklılıkları üzerinde durulmuştur.Adem ve Havva ikonografisi; Adem’in Yaratılışı ve MeleklerinAdem’e Secdesi, Havva’nın Yaratılışı, Yasak Meyve veCennetten Kovulma başlıkları altında resimlerle incelenmiştir.Çalışmaya konu olan minyatürler ve Batı tarzı resimler ait olduklarıtoplumların öğretileri de dikkate alınarak birbirleri ilekarşılaştırılmıştır. Adem ve Havva’nın yaşam hikayesi üzerinedünyada sayısız resim bulunmakla beraber, bu çalışmayahepsini dahil etme imkanı olmaması sebebiyle spesifik eserlerseçilmiştir. Çalışmada; Kur’an-ı Kerim kaynaklığında İslamsanatçıları tarafından oluşturulan Falname, Kısassü’l-Enbiya,Hadikatü’s-Süeda, Menafi El-Hayvan, Kitab’el-Asar el Bakiyave Zübdetü’t Tevarih gibi eserlerde yer alan minyatürler ileBatı sanatında Michelangelo Buonarroti, Hugo Van der Goes,Hieronymus Bosh, Albrecht Dürer, Jan Bruegel, Paolo Uccello,Massaccio, Charles-Joseph Natoire ve Tiziano Vecellio gibiünlü sanatçıların Tevrat ikonografisi üzerinden yapmış olduklarıresimlere yer verilmiştir. İslam sanatında minyatürlerdeiki boyutlu uygulamalar ile perspektif anlayışının olmayışınınyanı sıra Batı sanatındaki üç boyutlu resmetme geleneği, derinperspektif uygulamaları, canlı renkler ve gerçekçilik ErwinPanofsky’nin anlam teorisini karşılamaları açısından oldukçaönemlidir. Tüm bu eserlerde özellikle Şeytan ve yılan tasvirlerindekiçeşitlilik, Adem ile Havva’nın yasak meyve sahnesindenönceki ve sonraki durumlarını ifade eden sembolik uygulamalarve yasak meyvenin resimlerde elma olarak nitelenmesi durumudikkat çekici noktalar olmuştur.