Literatüre baktığımızda Türkçe üzerine yazılmış pek çokçalışmanın olduğu aşikârdır. Ancak medeniyet eksenli çalışmalarınkısıtlılığı göze çarpmaktadır. Bu bağlamda çalışmamız,Türkçenin bir medeniyet dili olması meselesini irdelemekamacıyla kaleme alınmıştır. Medeniyet dili demek, medeniyetioluşturan tüm sahalarda, özgün ve yeterli ürünlerin verilmesinisağlayan dil demektir. Bu bağlamda, dilin titizlikle işlenmesibüyük önem arz etmektedir. Dil, insanın duygu ve düşünceleriniifade ediş biçimidir. Dolayısıyla dil, öncelikle insanın dahasonra da mensup olduğu medeniyetin özetidir, ana karakteridir.Medeniyetler, kuşaklar arasındaki bağların gücü oranında ayaktakalabilmektedir ki bu bağı da anadil sağlamaktadır. Anadilise bir bağımsızlık göstergesidir. Zira sömürge toplumlarınınen önde gelen özelliği, kendi dillerini konuşamıyor olmalarıdır.Çalışmamızda, Türkçenin bugün gelişememesinin önünde; yabancıdil hayranlığı, Türkçeyi eski ve geçersiz bir dil olarakgörme, Türkçenin gelişmesi hususunda yeterince gayret göstermemegibi pek çok sebep sıralanmaktadır. Devamında ise birmedeniyetin varlığından söz edebilmek için öncelikle kendidili ile düşünüp üretmeye başlaması gerektiğinden, Türkçeyedaha fazla önem vermenin muasır medeniyetler seviyesine ulaşmadakibirinci yol olduğu vurgulanmıştır. Kısaca, medeniyetkurucu unsurları; dil, din, felsefe, bilim, ahlak, hukuk, sanatvs. şeklinde sıralamak mümkündür. Ancak çalışmanın sınırlarıgereği Türkçenin medeniyet hususunda nerede durduğu, felsefe,bilim ve eğitim üzerinden ele alınmaya çalışılmıştır. Yineçalışmamızdaki kısıtlılıktan dolayı bu konularda derinlemesineinilmeyerek, çalışmamızın okuyucuda merak uyandırmasıamaçlanmıştır.