EXAMINING THE EFFECT OF SELF-ESTEEM ON PROCRASTINATION BEHAVIORS IN UNIVERSITY STUDENTS

Abstract

This research was aimed to examine the effect of self-esteem on procrastination behaviors of university students. The research consists of a total of 378 students, 169 female students and 209 male students randomly selected from the Faculty of Economics and Administrative Sciences and Sport Sciences at Muğla Sıtkı Koçman University. Survey method was used to collect data in the research. Self-esteem Scale Behavioral Scale and Personal Information Form were used. Self-esteem Scale, Procrastination Behavior Scale and Personal Information Form were used to collect the data. Turkish validity and reliability study of the Rosenberg Self-Respect Scale was conducted by Çuhadaroğlu (1985). Tuckman Procrastination Behavior Scale (Tuckman, 1991) was used to determine procrastination behaviors. Turkish validity and  reliability study of the scale was performed by Uzun-Özer, Saçkes and Tuckman (2009). The statistical analysis of the data obtained in the research was done using statistical package program (Spss 18,0). The results obtained are presented in tabular form, together with comments, in the findings section. In the study, the reliability coefficient of the self-esteem scale was 0.783; The reliability coefficient of the deferral behavior scale is 0,775 and these values ​​show that the scales have a high degree of reliability. According to the correlation analysis, the education area (r = -0,192) and the self-esteem variable (r = 0,243) have a significant relationship with the procrastination behavior. As a result, as the general self-esteem increases, the behavior of procrastination increases. Self-esteem is a significant and positive influence on the procrastination behavior. Moreover, the field of education has a significant influence on the procrastination behavior variable. According to this result, there are statistically significant differences between the students in sport management department and those in business administration and economics department.

Keywords

• Sport,Self-Esteem,Procrastination Behavior

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÖZSAYGININ ERTELEME DAVRANIŞLARINA ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Bu araştırma üniversite öğrencilerinin öz-saygının erteleme davranışlarına etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi İktisadi idari bilimler fakültesi ile Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören ve rastgele seçilmiş 169 kadın öğrenci, 209 erkek öğrenci olmak üzere toplam 378 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma veri toplamak için anket yöntemi kullanılmıştır. Öz-saygı Ölçeği Erteleme davranış ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır Rosenberg Öz-Saygı Ölçeği Ölçeğin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması Çuhadaroğlu (1985) tarafından gerçekleştirilmiştir. Erteleme davranışları belirlemek için Tuckman Erteleme Davranışı Ölçeği kullanılmıştır. (Tuckman, 1991), Ölçeğin Türkçe geçerlik güvenirlik çalışması Uzun-Özer, Saçkes ve Tuckman (2009) tarafından yapılmıştır.  Araştırmada elde edilen verilerinin analizi bilgisayar ortamında istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Yapılan analizler tablolar halinde, yorumlamaları ile birlikte bulgular kısmında verilmiştir. Araştırmada Öz saygı ölçeğinin güvenirlik katsayısı 0,783; Erteleme davranış ölçeğinin güvenirlilik katsayısı 0,775 dir ve bu değerler ölçeklerin yüksek derecede güvenirliğe sahip olduklarını göstermektedir. Korelasyon analizine göre, eğitim alanı (r=-0,192) ve özsaygı değişkeni (r=0,243) erteleme davranışı ile anlamlı ilişkiye sahiptir. Sonuç olarak; Genel öz saygı artıkça erteleme davranışı yükselmektedir. Özsaygı değişkeni erteleme davranışı değişkeni üzerinde anlamlı ve pozitif etkilidir. Ayrıca eğitim alanı erteleme davranışı değişkeni üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir. Buna göre, spor yöneticiliği bölümü öğrencilerinin, işletme ve iktisat bölümü öğrencileri ile anlamlı farklılıkları bulunmaktadır.

Keywords

• Spor,Öz-Saygı,Erteleme Davranış

References

1. Aydoğan, D. (2008). Akademik Erteleme Davranışlarının Benlik Saygısı, Durumluluk Kaygı ve Öz-Yeterlik İle Açıklana Bilirliği. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Balkıs, M. Duru, E., Buluş, M., Duru, S. (2006). Üniversite Öğrencilerinde Akademik Erteleme Eğiliminin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 7(2), 57-73.
3. Balkıs, M. Duru, E. (2009). Akademik Erteleme Davranışının Öğretmen Adayları Arasındaki Yaygınlığı, Demografik Özellikler Ve Bireysel Tercihlerle İlişkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 5(1), 18-32.
4. Çeri, B K Y. Çavuşoğlu, C. Gürol, M. (2015). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Erteleme Düzeylerinin İncelenmesi International Journal of Social Science Number: 34 , P. 385-394 .
5. Dewitte, S. Schouwenburg, H. C. (2002). Procrastination, Temptations, and Incentives: the Struggle Between the Present and the Future in Procrastinators and The Punctual. European Journal Of Personality, 16, 469-489.
6. Doğru, N. Peker, R. (2004) Özsaygı Geliştirme Programının Lise Dokuzuncu Sınıf Öğrencilerinin Özsaygı Düzeylerine Etkisi, Eğitim Fakültesi Dergisi Xvıı (2), 315-328.
7. Eryılmaz. A, Atak H. (2011) Ergen Öznel İyi Oluşunun Öz Saygı ve İyimserlik Eğilimi İle İlişkisinin İncelenmesi Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi Cilt:10 Sayı:37 (170-181).
8. Kandemir, M. (2014) A Model Explaining Academic Procrastination Behavior, Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(3), 51-72.

9. Farran, B. (2004). Predictors of Academic Procrastination in College Students. Unpublished Doctoral Dissertation. Fordham University. Abd, New York.
10. Özer, A. Altun, E. (2011) Üniversite Öğrencilerinin Akademik Erteleme Nedenleri Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Yıl 11, Sayı 21, Haziran, 45 – 72).
11. Ulukaya, S. Bilge, F. (2014) Üniversite Öğrencilerinde Akademik Ertelemenin Yordayıcıları Olarak Aile Bağlamında Benlik ve Ana-Baba Tutumları, Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi, 5 (41), 89-102.
12. Pala, A., Akyıldız, M., ve Bağcı, C. (2011). Academic Procrastination Behaviour of Preservice Teachers’ of Celal Bayar University. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 29, 1418-1425.
13. Tuckman, B. (1991).The Development and Concurrent Validity of the Procrastination Scale. Educational & Psychological Measurement, 51, 473–480.
14. Yaakub, N. F. (2000). Procrastination Among Students in Institutes of Higher Learning: Challenges for K-Economy. The School of Languages And Scientific Thinking, University of Utara, Malaysia (10 Mayıs 2005) Http://Mahdzan.Com/Papers/Procrastinate/.