During the Ottoman Empire, numerous innovations in judicial organization emerged following the Tanzimat. However, this period also presented various challenges. This study examines the views of Ebu’l-ulâ Mardin, one of the late Ottoman jurists, on mixed courts and the appointment of foreign judges. These views are discussed within the framework of the article he wrote himself, published in the journal Sırat-ı Müstakîm under the title of “Muhtelit Mahkemeler”. In addition, the study briefly includes information on Ebu’l-ulâ Mardin’s identity as a jurist and the development process of mixed courts. Mardin critiqued these courts from the perspective of state independence, linking them to expanding capitulations and emphasizing the necessity for judges to know the official language. He argued against mixed courts, citing their violation of state sovereignty, incompatibility with societal needs, and detrimental effects on national honor and dignity, while also highlighting their inconsistency with the state’s recent historical context regarding foreign privileges.
Osmanlı Devleti’nde Tanzimat sonrası dönemde adliye teşkilâtı bakımından birçok yenilik yapılmıştır. Bu dönem aynı zamanda çok sayıda sıkıntıyı da beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada Osmanlı’nın son dönem hukukçularından Ebu’l-ulâ Mardin’in karma mahkemeler ve yabancı hâkim tayini ile ilgili görüşlerine yer verilmiştir. Bu görüşler kendisinin bizzat kaleme aldığı, Sırât-ı Müstakîm adlı dergide “Muhtelit Mahkemeler” başlığıyla yayınlanan makalesi çerçevesinde ele alınmıştır. Ayrıca çalışmada kısaca Ebu’l-ulâ Mardin’in hukukçu kimliği ve karma mahkemelerin gelişim süreci ile ilgili bilgiler de yer almaktadır. Karma mahkemeler ve yabancı hâkim tayini konusunu devletin bağımsızlığı noktasından ele alan Mardin, konunun kapitülasyonların genişlemesi ve devletin kapitülasyon politikası bağlamında değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmiştir. Ayrıca mahkeme hâkimlerinin resmî dile hâkim olmalarının önemini vurgulamıştır. Bu doğrultuda görüşlerini altı madde hâlinde sıralayan Mardin, karma mahkemelerin, devletin bağımsızlık hakkını ihlâl etmesi, toplumun ihtiyacı ile uyumsuz olması, uygulanma imkânının bulunmaması, toplumun şeref, haysiyet ve millî sevgisi itibarıyla başvurulamaz olması, yabancılara verilen imtiyazları genişletmesi, yabancılara verilen imtiyazlar konusunda devletin geçirdiği tarihî devirler bakımından son dönemin ihtiyaçlarına zıt olması nedenleriyle yargı teşkilâtında bulunmalarının uygun olmadığını beyan etmiştir.