Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Kiraya verenin mülkiyetinde bulunan kira konusu malvarlığı değerinin kiracıya kullandırılması, kiracı tarafından kira konusunun zarara uğratılması riskini de her zaman beraberinde getirmektedir. Kiracıdan alınan güvence ile kiracının kiralanana zarar vermesi, kira dönemi süresince kendisine ait olan borçları ifa etmemesi rizikosu bertaraf edilmek istenmektedir. Uygulamada, kira sözleşmesinin kurulması aşamasında güvencenin kararlaştırılması, güvence miktarı, kira sözleşmesinin sona ermesi sonrasında güvencenin geri verilmesi ve özellikle kira konusunun zarara uğraması halinde kiraya verenin hangi koşullarla ve ne miktarda zararı güvenceden karşılayabileceği hususunda önemli hukuki uyuşmazlıklar yaşanmaktadır. Sıkça karşılaşılan bu gibi uyuşmazlıklar, kanun koyucuyu, kiracının güvence vermesi hususunda açık bir düzenleme yapmaya sevk etmiştir. Çalışmamızda 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’da yer almayan fakat 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 342. maddesi (Art. 257e OR) ile açıkça kanuni bir hükme bağlanan kiracının güvence vermesi incelenecektir
A lease agreement is a contract whereby the lessor undertakes to transfer either the right to use a property or the right to use and derive profit from a property to the lessee; and in return, the lessee undertakes to pay the agreed amount to the lessor. The use of a property by the lessee under a lease agreement always carries the risk that the property may be damaged by the lessee, since the property is still owned by the lessor. A security deposit paid by the lessee aims to eliminate the risk of the property being damaged by the lessee and the risk of the rent not being paid. In practice, there are numerous legal disputes arising from agreeing on the payment of a security deposit, determining the amount of the secure deposit, repayment of the security deposit after the termination of the contract, and the conditions and the amount of the compensation from the security deposit, especially if the property is damaged. These frequently encountered disputes prompted the law-maker to regulate the rental security deposit with explicit provisions. In this study, the obligation of the lessee to pay a security deposit, which was not included in the Code of Obligations No. 818, but explicitly regulated in the Article 342 of the Turkish Code of Obligations No. 6098 (Art. 257e OR), will be examined