This study evaluates 31 cases of choriocarcinoma diagnosed and treated at Ankara University Medical Faculty, Department of Obstetrics and Gynecology between 1950 and 1971. Cases were analyzed based on age, parity, clinical symptoms, metastasis locations, diagnostic tools, and treatment approaches. Vaginal bleeding was the most common complaint, and the lungs were the most frequent site of metastasis. Chorionic gonadotropin assays and histopathological evaluation were found to be the most reliable diagnostic methods. Methotrexate and other chemotherapeutic agents were effectively used in treatment. Early diagnosis and timely initiation of therapy improved prognosis, whereas delayed diagnosis with widespread metastasis led to poor outcomes.
Bu çalışma, 1950–1971 yılları arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği’nde tanısı konan ve tedavisi yapılan 31 koryokarsinoma vakasının klinik özelliklerini ve prognozlarını incelemektedir. Olgular yaş, doğurganlık geçmişi, klinik semptomlar, metastaz yerleri, tanı yöntemleri ve uygulanan tedavi yaklaşımları yönünden değerlendirilmiştir. En sık şikayet vajinal kanama olup, en yaygın metastaz yeri akciğerdir. Tanıda en değerli yöntem koryonik gonadotropin tayini ve histopatolojik inceleme olarak saptanmıştır. Tedavide metotreksat başta olmak üzere çeşitli sitostatik ajanlar başarıyla kullanılmıştır. Erken tanı ve uygun tedavi ile iyileşme oranının arttığı, geç tanı konan ve yaygın metastazı olan olgularda ise prognozun kötüleştiği gösterilmiştir.