Bu çalışma, beta hemolitik streptokoklardan elde edilen Streptokinase ve Streptodornase enzimlerinin tıp alanındaki devrim niteliğindeki kullanımlarını özetlemektedir. Streptokinase, insan kanındaki fibrin eritici sistemi harekete geçirerek pıhtıları sıvılaştırırken; Streptodornase, irinli akıntıların yoğunluğunu azaltarak bunların boşaltılmasını kolaylaştırır.Makale; hemotoraks, ampiyem ve tüberküloz menenjiti gibi tedavisi güç hastalıklarda bu enzimlerin cerrahi müdahaleye yardımcı bir "biyolojik silah" olarak önemini vurgulamaktadır. Yapılan sitolojik incelemeler, enzim uygulamasının ardından iltihaplı bölgeye taze lökosit hücumunun arttığını ve fagositoz (mikrop yeme) faaliyetinin %10-28 oranında yükseldiğini göstermiştir. Özellikle tüberküloz menenjitinde, standart tedaviye bu enzimlerin eklenmesiyle hayatta kalma oranının %25'ten %58'e çıktığı kaydedilmiştir.
This review examines the pharmacological properties and clinical utility of Streptokinase (SK) and Streptodornase (SD), two agents derived from beta-hemolytic streptococci. Streptokinase functions by activating the fibrinolytic system in human plasma, thereby liquefying fibrin clots, while Streptodornase targets the viscosity of purulent exudates by depolymerizing desoxyribonucleoprotein.The study details the successful application of these enzymes in treating hemothorax, post-pneumonic empyema, and tuberculous meningitis. Cytological investigations reveal that SK and SD injections trigger a significant increase in viable leucocytes and enhance phagocytic activity within inflammatory sites. Comparative clinical data demonstrate that the addition of SK to streptomycin therapy increases the survival rate in tuberculous meningitis from 25% to 58%.