Makale, dil ve kültürün sürekliliğini tarihsel verilere dayalı olarak ele almaktadır. Çalışma, kültür kelimesinin tanımlarını analiz etmekte ve özüne odaklanmaktadır. Eski kültürün, halkın manevi ve maddi bilgisinin yanı sıra ulusal zihniyeti, ulusal bilinci, dünya görüşü, gelenek ve görenekleri olarak anlaşıldığını anlamak da önemlidir, bilgi oluşumu kavramı analiz edilir. Ayrıca dil ile bir arada yaşaması da kültürün aynası olarak tanımlanmaktadır. Makalenin ana teması, eski çağlardan beri iç içe olan dil ve kültürün devamlılığı, toplumdaki manevi ve maddi söz varlığının oluşumundaki rolüdür. Aynı zamanda dilin halk bilincindeki rolü, gelenek ve görenekler, ritüeller en kapsamlı şekilde gösterilmekte ve analiz edilmektedir. Çünkü dil ve kültür yardımıyla konuşma, davranış, örf, adet, kılık, sanat ve etnik semboller vb. bir kültür oluşmuştur. Makalenin ana konusu, halk tarafından manevî ve maddî bilgi bakımından anlaşılan dil ve kültürün devamlılığıdır. Kısaca dil ve kültür, kişilik özelliklerinden başlayarak tüm milli zihniyeti, milli şuuru, dünya görüşünü, örf ve adetlerini, manevî ve maddî zenginliği kapsayan karmaşık bir kavramdır.