Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşireler arasındaki iş birliğinin psikolojik sahiplenme üzerindeki etkisini incelemek ve bu etkide çalışma arkadaşlarının araçsal ve duygusal desteğinin aracı rollerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, bir üniversite hastanesinde görev yapan hemşireler üzerinde yürütülen kesitsel bir araştırmadır. Veriler, Ekim-Aralık 2024 tarihleri arasında toplanmış olup çalışmaya 331 hemşire dahil edilmiştir. Veriler, demografik faktörleri ölçmeye yönelik ifadelerin yanı sıra üç farklı ölçek kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 26 ve Amos programları kullanılmıştır. Tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, korelasyon analizi ve Hayes’in Process Macro Model 4 regresyon analizi kullanılarak analiz gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Araştırma grubunun 282’si (%85.2) kadın, 203’ü (%61.3) evli ve 261’i (%78.9) lisans veya lisansüstü eğitime sahipti. Çalışmanın bulgularına göre, iş birliği (β=0.29) ve çalışma arkadaşlarının duygusal desteği (β=0.51) psikolojik sahiplenme üzerinde anlamlı bir pozitif etkiye sahiptir. Buna karşılık, çalışma arkadaşlarının araçsal desteği zayıf ve negatif etki göstermiştir (β=-0.16). İş birliğinin psikolojik sahiplenme üzerindeki etkisinde araçsal ve duygusal desteğin aracı rolleri düşük düzeyde ve pozitif yönlüdür (β=0.16). Aracı etkiler dikkate alındığında, iş birliğinin psikolojik sahiplenme üzerindeki toplam etkisi önemli ölçüde artmıştır (β=0.45). Sonuç: Sonuçlar, örneklemdeki hemşireler arasında iş birliğinin psikolojik sahiplenmeyi artırdığını göstermektedir. Ayrıca, bir aracı değişken olarak çalışma arkadaşlarının duygusal desteği, araçsal desteğe kıyasla çok daha etkili bir rol oynamaktadır.
Objective: The aim of this study was to examine the effect of collaboration among nurses on psychological ownership and to investigate the mediating roles of instrumental and emotional support from coworkers in this effect. Materials and Methods: The study employed a cross-sectional research design involving nurses working at a university hospital. Data were collected between October and December 2024, and 331 nurses were included in the study. Data were gathered using three different scales, in addition to statements measuring demographic factors. SPSS 26 and Amos programs were used for data analysis. Descriptive statistical methods, correlation analysis, and regression analysis using Hayes’ Process Macro Model 4 were performed. Results: Of the study group, 282 (85.2%) were female, 203 (61.3%) were married, and 261 (78.9%) had undergraduate or graduate education. According to the findings of the study, collaboration (β=0.29) and emotional support from coworkers (β=0.51) had a significant positive effect on psychological ownership. In contrast, instrumental support from coworkers showed a weak and negative effect (β=-0.16). The mediating roles of instrumental and emotional support in the effect of collaboration on psychological ownership were found to be low, and positive (β=0.16). When the mediating effects were considered, the total effect of collaboration on psychological ownership increased significantly (β=0.45). Conclusion: The results indicate that collaboration enhances psychological ownership among nurses in the sample. Furthermore, as a mediating variable, emotional support from coworkers plays a significantly more effective role compared to instrumental support.