Klasik Türk edebiyatında bir şairin etki gücünün göstergelerinden biri nazirelerdir. Bir şairin kaç zemin şiiri olduğu ya da kaç şair tarafından tanzir edildiği o şairin edebî etkisini ortaya koyar. Söz konusu edebî etkile(n)me bir nazire unsuru olan kafiye ve redif benzerliği ile tespit ve takip edilebilir. Şimdiye kadarki çalışmalarda Nesimî ve Şeyhî’nin “yok” redifli şiirleri üzerinden böyle bir değerlendirme yapılmıştır. Bu çalışmada ise, “yok” redifli şiirlerin zemin şiirinin hangisi olduğu konusu, Nesimî ve Şeyhî ile aynı zaman diliminde yaşayan Ahmedî’nin de aynı redifle yazılmış şiiri dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Bunun için 14 ve 15. yüzyıl şairlerinin divanları taranarak “yok” redifli şiirler derlenmiş, nazire unsurlarının yanı sıra tarihsel ve sosyal veriler de değerlendirilerek zemin şiir olabilme nitelikleri bakımından irdelenmiştir.
In Classical Turkish literature, one of the indicators of a poet’s influence is the nazires. The number of zemin (primary) poems a poet has indicates and how many poets have adapted a poet’s works reveals his literary influence. The literary influence can be detected and followed through the similarity of rhyme and repeated rhyme, elements of a nazire. In the studies so far, such an evaluation has been made on the poems of Nesimi and Şeyhi with the rhyme “yok”. In this study, the issue of which is the ground poem of the poems with the rhyme “yok” was evaluated by taking into account the poem written with the same rhyme by Ahmedi, who lived in the same period as Nesimi and Şeyhi. For this purpose, the divans of the 14th and 15th century poets were searched and poems with the rhyme “yok” were compiled. In addition to the nazire elements of the poems, historical and social data were also evaluated and their qualities of being a groundwork poem were examined.