Genelde sosyal bilimlerözelde ise felsefe bir gelenek, dil, kültür, tarih benlik ve varoluşmeselesidir. Aydınlanma ve moderniteden sonra ise bu tür hususiyetler taşralılıkla,yerellikle ilişkilendirilmiştir. Kendini merkeze koyan bir düşünme tarzıkendisi dışındaki her şeyi merkezin tahakkümü altındaki çevreye indirgemiştir.Filozofların düşünceleri, kendilerine özgü tarihsel ve kişisel tecrübeleri,birikimleri, içinde yaşadıkları koşullardan bağımsız ve soyut bir zeminde elealınır olmuş, biyografilerin yerini doksografiler almıştır. Bu makalede Batı felsefesi ve onun sözde “taşrası” hakkında birsoruşturmayı içermektedir. Felsefenin başlangıcı sorusundan başlayarak doksografikfelsefe tarih yazımına kadar uzanan süreçte felsefe tarihinde efendiler icadıile köle üretimi arasındaki ilişki merkez-taşra ikileminde tartışmayaaçılmıştır. Batı felsefesinin evrensellik altında kendi dışındaki tümfelsefeleri nasıl tarihsel ve yerel düzleme sıkıştırdığı gözler önüneserilmiştir. Bununla birlikte otantik felsefe yapabilmenin imkânının isebizatihi tarihsel ve toplumsal koşulların içinden felsefe yapabilmekle mümkünolduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Bu anlamda otantik felsefelerin merkezleaynı dili konuşanların değil bilakis kendi dilini ve sorunlarını keşfedenleringerçekleştireceği özellikle vurgulanmıştır. Türkiye’de felsefe yapabilmeninanlamı da bu bağlamda ele alınmıştır.