Bilgisayar Oyunu Geliştirme Sürecinin, Ortaokul Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Becerilerine ve Algoritma Başarılarına Etkisi

Abstract

Bu araştırma bilgisayar oyunu geliştirme sürecinin eleştirel düşünme becerilerine ve algoritma başarılarına etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırma ön test - son test kontrol gruplu araştırma modelindedir. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul’ un Kartal ilçesinde bulunan bir ortaokulun 6. sınıflarında yer alan 54 öğrenci oluşturmaktadır. Yansız olarak seçilen iki sınıf kontrol ve deney gruplarını oluşturmaktadır. Araştırma altı hafta uygulanmıştır. Bilişim teknolojileri ve yazılım dersindeki algoritma konusu deney grubu ile oyun geliştirme süreci içerisinde işlenirken kontrol grubu ile geleneksel yöntemle işlenmiştir. Araştırmada nicel veri toplama aracı olarak eleştirel düşünme becerileri görüşme formu ve algoritma başarı testi kullanılmıştır. Çalışma sonunda öğrencilerin uygulama sürecine ilişkin görüşlerini toplamak için görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde tek faktörlü kovaryans ve t-testi analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, bilgisayar oyunu geliştirme süreci ile algoritma ve programlama derslerini yapmanın, geleneksel yöntem ile yapılan derslere göre eleştirel düşünme becerilerini ve algoritma başarılarını anlamlı düzeyde olumlu etkilediği görülmüştür.

Keywords

• Eleştirel düşünme becerileri,bilgisayar programlama eğitimi,algoritma eğitimi

References

1. Academy, K. (2015). Khan Academy. www.khanacademy.org adresinden alınmıştır.
2. Akbıyık, C., & Seferoğlu, S. S. (2012). İlköğretim Bilişim Teknolojileri Dersinin İşlenişi: Öğretmen Görüş ve Uygulamaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 405-424.
3. Alkaya, F. (2006). Eleştirel Düşünme Becerilerini Temel Alan Fen Bilgisi Öğretiminin Öğrencilerin Akademik Başarılarına Etkisi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Hatay, Türkiye: Mustafa Kemal Üniversitesi.
4. Arabacıoğlu, T., Bülbül, H. İ., & Filiz, A. (2007). Bilgisayar programlama öğretiminde yeni bir yaklaşım. Akademik Bilişim.
5. Aybek, B. (2006). Konu ve Beceri Temelli Eleştirel Düşünme Öğretiminin Öğretmen Adaylarının Eleştirel Düşünme Eğilimi ve Düzeyine Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi.
6. Aydede, M. N. (2009). Aktif Öğrenme Uygulamalarının Öğrencilerin Kendi Kendine Öğrenme ve Eleştirel Düşünme Becerileri ile Öz Yeterlilik İnançlarına ve Erişilerine Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, İzmir, Türkiye: Dokuz Eylül Üniversitesi.
7. Braman, O. (1999). Teaching peace to adults: Using critical thinking to improve conflict resolution. 30-32.
8. Büyüköztürk, Ş. (2011). Veri Analizi El Kitabı. Pegem Akademi. https://code.org/ adresinden alınmıştır.

9. Coşar, M. (2013). Problem temelli öğrenme ortamında bilgisayar programlama çalışmalarının akademik başarı, eleştirel düşünme eğilimi ve bilgisayara yönelik tutuma etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi.
10. Çepni, S. (2007). Araştırma ve Proje Çalışmlarına Giriş (3. baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
11. Dörnyei, Z. (2007). Research Methods in Applied Linguistics. Oxford: Oxford University Press.
12. Emiroğlu, H. (2014). Eleştirel Okuma Öğretiminin Eleştirel Okuma Becerisine Etkisi. Düzce: Düzce Üniversitesi.
13. Ennis, R. (1989). Critical thinking and subject specificity: Clarification and needed research. Educational Researcher, 18 (3), 4-10
14. EAC. (2004). Implementation of “Education and Training 2010” Work Programme. European Education & Culture Commision.
15. Facione, P. A. (1990). Critical Thinking: A Statement of Expert Consensus for Purposes of Educational Assessment and Instruction. Research Findings and Recommendations. American Philosophical Association, 3.
16. Fisher, R. (2005). Teaching children to think. Cheltenham: Nelson Thornes.
17. Futurelab. (2010). Digital Literacy Professional Development Resource. http://www2.futurelab.org.uk/resources/documents/project_reports/digital_literacy_case_studies.pdf adresinden alınmıştır.
18. Gelen, İ. (2003). Bilişsen Farkındalık Stratejilerinin Türkçe Dersine İlişkin Tutum, Okuduğunu Anlamaya Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi . Adana: Çukurova Üniversitesi.
19. Güzel, S. (2005). Eleştirel düşünme becerilerini temele alan ilköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler öğretiminin öğrenme ürünlerine etkisi. Hatay: Mustafa Kemal Üniversitesi.
20. Hürriyet. (2012). Estonya’da bilgisayar dili 1’inci sınıfa girdi. http://www.hurriyet.com.tr/estonya-da-bilgisayar-dili-1-inci-sinifa-girdi-21405007 adresinden alınmıştır.
21. ICILS. (2013). International Computer and Information Literacy Study 2013. IEA.
22. ISTE. (2007). Standarts for Students. The International Society for Technology in Education: http://www.iste.org/standards/iste-standards/standards-for-students adresinden alınmıştır.
23. Kafai, Y. (2007). From SuperGoo to Scratch: exploring creative digital media production in informal learning. Learning, Media and Technology, 2(32), 149-166.
24. Kafai, Y., Resnick, m., & MaLoney, J. (2009). Scratch: Programming for All. Communications of the Acm, 11(52), 60-67.
25. Kafai, Y., Resnick, M., & MaLoney, J. (2009). Scratch: Programming for All. Communications of the Acm, 11(52), 60-67.
26. Kemp, S. (2015). Digital, Social & Mobile Worldwide in 2015. We are social. http://wearesocial.com/uk/special-reports/digital-social-mobile-worldwide-2015 adresinden erişilmiştir.
27. Kökdemir, D. (2003). Belirsizlik Durumlarında Karar Verme ve Problem Çözme. Ankara: Ankara Üniversitesi.
28. Lifelong Kindergarten Group (2007). Scratch. (MIT) https://scratch.mit.edu/ adresinden alınmıştır
29. Mayer, R., & Bayman P. (1988). Using Conceptual Models to Teach BASIC Computer Programming. Journal of Educational Psychology, 3(80), 291-298.
30. MEB. (2005). İlköğretim programları tanıtım el kitabı. Ankara.
31. MEB. (2012). Bilişim Teknolojileri ve Yazılım Dersi (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı.
32. NAACE. (2012). Curriculum Framework. 9 6, 2015 tarihinde The National Association for all those interested in technology in Education. http://www.naace.co.uk/ adresinden alınmıştır.
33. Navarrete, C. C. (2013). Creative thinking in digital game design and development: A case study. Computers & Education, 69, 320-331.
34. NCCA. (2007). Information and Communications Technology. National Council for Curriculum and Assessment. http://www.ncca.ie/uploadedfiles/publications /ict%20revised %20framework.pdf adresinden alınmıştır.
35. Özdemir, S. (2005). Web Ortamında Bireysel ve İşbirlikli Problem Temelli Öğrenmenin Eleştirel Düşünme Becerisi, Akademik Başarı ve İnternet Kullanımına Yönelik Tutuma Etkileri. Ankara: Gazi Üniversitesi.
36. Paul, R., Binker, A., Jensen, K., & Kreklau, H. (2000). Strategy list: 35 dimensions of critical thought. http://www.criticalthinking.org/pages/strategy-list-35-dimensions-of-critical-thought/466 adresinden erişilmiştir.
37. Pierce, T. (2011). Introductory computer programming courses used as a catalyst to critical thinking development. Florida, ABD: Ball State University.
38. Research, M. (tarih yok). Kodu Game Lab. (Microsoft). http://www.kodugamelab.com/ adresinden alınmıştır.
39. Şad, N. (2015). Test ve Madde Analizleri. İnönü Üniversitesi. https://www.inonu.edu.tr/uploads/contentfile/687/files/DERS%20SUNUSU%203.pdf adresinden alınmıştır.
40. UNESCO. (2008). Strategy framework for promoting ICT literacy in the Asia-Pacific region. Bangkok: UNESCO.
41. Webrazzi. (2014). Birleşik Krallık, ilk ve ortaokullarda programlama derslerine başlıyor.http://webrazzi.com/2014/02/12/birlesik-krallik-zorunlu-programlama-dersi/ adresinden alınmıştır.