Dans, ilkel dönemlerde insanın doğaya karşı korkusunu, endişesini, şaşkınlığını ve dinsel yönelimini göstermenin bir yolu olarak ortaya çıkmıştır. Zaman içinde sanatsal yaratıcılığa evrilen dans olgusu, toplumsal gelişmeler çerçevesinde Antik Dönem sanatçıları tarafından sanatsal imgeye dönüştürülmüştür. Yunan, Roma, Helen, Orta Çağ, Rönesans, Barok, Romantizm, Klasizm ve Modernizm gibi dönemlerde sanatçıların dans konusunu ele aldıkları görülmektedir. Günümüzde ise dans imgeleri; resim, heykel, fotoğraf, video, performans, kavramsal ve dijital sanat gibi plastik sanat alanlarının yanı sıra edebiyat, psikoloji, felsefe, antropoloji, kültür ve tarih gibi sosyal bilim alanları ile sahne sanatlarını da kapsayan disiplinlerarası bir yaklaşımla ele alınmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, dans imgesinin ilk ortaya çıkışından günümüzdeki gelişimine kadar olan süreci örnekleriyle incelemektir. Araştırmada nitel veri analizi yöntemi olan “betimsel tarama” yöntemi kullanılmıştır. Konuyla ilgili literatür taraması yapılmış ve konuya dair çalışmalar analiz edilerek yorumlanmıştır. Sonuç olarak, dans imgesinin günümüze kadar olan gelişimi ve günümüzde dans olgusunun sadece plastik sanatlarla sınırlı olmadığı, disiplinlerarası bir özellik taşıdığı söylenebilir.
Dance emerged in primitive times as a means of expressing human fear, anxiety, and amazement at nature, as well as their religious orientations. Over time, the phenomenon of dance evolved into artistic creativity, and within the framework of social developments, it was transformed into an artistic image by artists of the Ancient Period. Throughout periods such as Ancient Greek, Roman, Hellenistic, Medieval, Renaissance, Baroque, Romantic, Classic, and Modernism, artists have addressed the theme of dance. In contemporary times, dance imagery are approached in an interdisciplinary manner, encompassing not only the field of plastic arts such as painting, sculpture, photography, video, performance, conceptual, and digital art but also areas of social sciences like literature, psychology, philosophy, anthropology, culture, history, and performing arts. The aim of this research is to examine the process of the image of dance from its initial emergence to its development in the present day with examples. The research employs a qualitative data analysis method known as "descriptive scanning." A literature review has been conducted on the subject, and studies related to it have been analyzed and interpreted. As a result, it can be stated that the development of the image of dance up the present day demonstrates that the phenomenon of dance is not limited to plastic arts alone but possesses an interdisciplinary nature.