‘Öteki’ bir mimarlık mümkün mü? Bu metin ‘öteki’ bağlamında farklı mimarlıkları aramaktadır. ‘Öteki’ sosyal bilimlerde özellikle kolonyalizm sonrası kültürel ve eleştirel çalışmalar kapsamında sıklıkla ele alınan bir kavramdır. Mimarlığın disipliner koşullarından ötürü mimarın ‘öteki’ ile ilişkisi hep sorunlu gözükmektedir. Burada bahsedilecek öteki mimarlıklar ise, iki ana eksen üzerinde incelenecektir. Bunlardan ilki, mimarlık öğrencilerinin yani henüz mimar iktidarını eline almayanın, ‘öteki’ için/ ile beraber mimari bir etkinlikte bulunmasıdır. Diğeri ise, ‘öteki’nin mimardan bağımsız gerçekleştirdiği mekânsal bir performansın nihai (ya da değişken) ürününün yapılı çevreye yansımasıdır. Makalede tartışılması amaçlanan mimarlığın profesyonel sınırlarının ötesinde mimarlıksız mimari bir pratiğin mümkünatıdır.
Is an ‘other’ architecture possible? This article seeks for different architectures in the context of the ‘other’. The term of the ‘other’ is a concept frequently discussed in social sciences, especially in post-colonial cultural and critical studies. Due to the disciplinary conditions of architecture, the relationship of the architect with the ‘other’ always seems problematic. Other architectures to be mentioned here will be examined on two main axes. The first is that the students, who have not yet taken the authorization as an architect, design and produce a building in-situ for/ with the ‘other’. The second is about the change of the built environment with the final (or variable) product of a spatial performance acted by the other, independent of the architect. In this article, it is aimed to discuss the possibility of an architectural practice without architecture beyond the professional boundaries.