Klasik felsefî ansiklopedik eserlerin önemli bir başlığını oluşturan ve ontolojiden teolojiye kadar farklı alanlardaki meselelerin anlaşılmasında kritik bir yer işgal eden umur-ı âmme teriminin mâhiyeti ve niteliklerine dair tahlillere akademik araştırmalarda yeterince yer verilmediği söylenebilir. Halbuki kavramların mâhiyetine dair tetkikler, özellikle ilgili alanın okuyucusu için yeni ufuklar açılmasına katkı sağlamaktadır. Felsefî kavramların salt sözlük anlamlarına dayanarak yapılan genel tahlillerin, metinlerin meramını anlamada ve dakik ayrımları görmede yeterli olmadığı açıktır. Yasin Apaydın’ın Metafiziğin Meselesini Temellendirmek: Tecrîd Geleneği Bağlamında Umûr-ı Âmme Sorunu adlı çalışması; varlık, yokluk, mâhiyet, zorunluluk-imkân-imkansızlık, hudûs, kıdem, illet-malûl gibi ontolojiye dair bâhislerin kavramsal karşılığı olan umûr-ı âmmenin kökeni, mâhiyeti, nitelikleri ve kapsamını müteahhirîn döneminin etkili metinlerinden olan Tecrîdü’l-akâid geleneğinden hareketle analiz etmektedir.