Toplumların yönetim esaslarının yazısız kurallardan hareketle yazılı kurallara, buradan kanun devletine ve sonra da hukuk devletine evrilmesiyle, devlet gücünü kullananların vatandaşa ve vatandaşlar tarafından oluşturulan ekonomik ve sivil örgütlenmelere karşı tavrında olumlu değişimler meydana gelmiş olmakla birlikte, iyileşmeler oldukça, devletten beklentiler de artmaktadır. Diğer yandan, konulan müeyyidelere rağmen yolsuzlukların önlenemediği görülmekte ve kamu görevlilerinin takdir yetkilerini kullanma biçimleri ile davranış tarzları, idare edilenlerin beklentilerini karşılayacak nitelikte bulunmamaktadır. Bu konulardaki düzelmeler, yetki kullananların her yönleriyle “iyi insan” olmaları, başka bir deyişle etik davranış ilkelerini benimsemeleri ve devletin “etik devleti”ne dönüştürülmesi ile mümkün olabilecektir. Bu bağlamda, önemli yetkiler kullanmakta olan kamu yönetimi denetçilerinin de etik kültüre sahip olmaları gerekmektedir.Ancak denetçilerin etik ilkeleri bütünüyle benimsemelerinin,mevcut kurumsal kültürlerinden kaynaklanan,zihinsel engelleri bulunmaktadır. Bunlar; oluşturulmuşyüksek ego düzeyleri, kendilerini denetlenemez hissetmeleri,olumsuzluklara odaklanma eğilimleri, meslekşovenizmi, idari yapı üzerindeki vesayet anlayışları vesınırlanmış ilgi ve ilişkileridir.Kamu yönetimi denetçilerinde mesleki etik kültürüngeliştirilebilmesi için; hizmet standartları ve meslekietik kurallarının belirlenmesi, bunların eğitiminin yapılmasıve kuralların kültür olarak yerleşmesini sağ-layacak yapısal mekanizmanın oluşturulması zorunlubulunmaktadır. Bu mekanizmanın oluşturulması içinde; Kamu Denetçileri Koordinasyon Kurulu kurulması,denetçilerin açıktan atanma usulüne son verilerek,kurum içinden tedarik usulünün uygulanması, aynıkurumda çalışmakta olan merkez denetim elemanlarının“denetçi” unvanı ile birleştirilmesi, denetçilerinperformans denetimlerinin yapılması, denetçiliğin derecelendirilmesive denetim birimlerinde etik komiteleriile kalite kontrol sistemi oluşturulması gerekmektedir.