Theissues related to government, in history of Islam from after the death of the Prophetcontiuning up to the present and preoccupied muslim mind generally and cause todivide sects in Islamic societiy, are the first and the most important. One ofissues is a necessity of government called Imamate or Caliphate.Aboutthe matter of government Quran, outside of general principles, has not giventoo much information for details. For instance, Quran has not too muchexplaration about the necessity of government, the selection of governor andhis qualifications, the structure of state and form of government fromcorporate politics issues. Quran has expressed the concepts like right,freedom, equality, justice, licence, obedience and consultation as people mustconform to the rules related to administration.TheProphet Muhammad's advice and treatments about the issue of governmentcoherence with the general framework that Quran revealed as well as the othersubjects. When he died, The Prophet Muhammad don’t assign Imam or Caliph afterhis death both apparently and secretly. He isn’t even determinate anyarrangement related to political field for the next period.Thematter of government continues the first and most important issue for theIslamic sects. While the majority of the Islamic sects accept to require thegovernment, a small part of them don’t think to require this. The necessity ofgovernment does not mean that this is the fundamental element of religion andfaith. There is a lof of necessity that they are not accepted among the bacispillars of religion. Government is necessary as a tool for muslim people toimply some religious provisions.Themajority of muslim (Ehl alSunnah, Shia, a part of Murjiah, the majority ofMutazila and Khariji except for Necedat) are in consensus about the necessityof government and governor for divine provisions go on and providing order. ButSia has only pretty different ideas from the other sects about the source ofgovernment. When Ehl al Sunnah, Murjiah,Mutazila and Khariji required determination of government and selection ofgovernor for public, Shia reguired it for God.
Yönetim meseleleri,İslam tarihinde Hz. Peygamber’in vefatından sonra başlayıp günümüze kadar devameden, Müslümanları en fazla meşgul eden ve İslam toplumunun fırkalarabölünmesine neden olan ilk ve en önemli konulardır. Bu konulardan biri; imametveya hilafet denilen yönetimin gerekliliği konusudur.Yönetim meselesihakkında, Kur'an, evrensel nitelik taşıyan genel ilkelerin dışında, detaylaradair çok fazla bilgi vermemiştir. Mesela, “Kur’an kurumsal siyasetin konularıolan yönetimin gerekliliği, yöneticinin seçilmesi ve nitelikleri, devletinyapısı ve yönetim biçimi” gibi konulara dair çok fazla açıklamadabulunmamıştır. Kur’an, yönetimle ilgili insanların uyması gereken kuralları;hak, hürriyet, eşitlik, adalet, ehliyet, itaat ve istişare kavramları ile ifadeetmiştir.Hz. Muhammed(s.a.s)'in tavsiye ve uygulamaları, diğer konularda olduğu gibi yönetimkonusunda da, Kur'an'ın ortaya koyduğu genel çerçeveyle uygunluk arzetmektedir. Hz. Muhammed (s.a.s.) öldüğünde, kendinden sonra imam veya halifeolacak kişiyi gizli veya açık olarak belirlememiştir. O, kendisinden sonrakidönemler için, siyasi alanla ilgili bir düzenlemede de bulunmamıştır.Yönetim meselesi,İslam mezheplerinin ilk ve en önemli konusu olarak devam etmiştir. İslammezheplerinin çoğunluğu yönetimi gerekli görürken, küçük bir kısmı gerekliolmadığını düşünmektedir. Yönetimin vacip olması, onun, dinin ve itikadın asliunsuru olduğu anlamına gelmez. Zira dinde, dinin temel rükünleri arasında kabuledilmemiş birçok vacip vardır. Yönetim, dinî bazı hükümlerin ifa edilmesininbir aracı olarak vaciptir. Müslümanlarınçoğunluğu (Ehl-i Sünnet, Şia, Mürcie’nin bir kısmı, Mu’tezile’nin çoğunluğu veHariciler -Necedat hariç-) yönetim ve yöneticinin varlığını ilahî hükümlerindevamı ve düzenin sağlanması için gerekli görür. Yalnız yönetimin kaynağıkonusunda Şia, diğer mezheplerden oldukça farklı bir düşünceye sahiptir. Ehl-iSünnet, Mürcie, Mu’tezile ve Hariciler yönetimi belirleme ve yöneticiyi seçmeyetkisini topluma ait kabul ederken, Şia onu Allah’a ait kabul ediyor.