Pandemi sürecinde, ister liberal ister illiberal rejime sahip olsun, tüm devletler paternalist karakterlerine geri dönerek hastalığın yayılmasını ve sağlık sisteminin çökmesini önlemek için vatandaşlarının temel hak ve özgürlüklerinin birçoğunu geçici de olsa askıya almıştır. Devletlerin egemenlik haklarından kaynaklanan bu paternalist müdahaleler, bireylerin hareket özgürlüğüne sahip olmaları durumunda irrasyonel ve tedbirsiz eylemde bulunarak kendilerine ve toplumun geri kalanına zarar verecekleri şeklindeki zımni bir argümana dayanmıştır. Türkiye de pandemiye karşı bu tür önlemler alan ülkelerden biridir. Bu tedbirlerin açıklanıp hayata geçtiği süreçte kamuoyunun yöneldiği isim Sağlık Bakanı Fahrettin Koca olmuştur. Bu çalışmada Koca'nın Twitter mesajları eleştirel söylem analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Böylece onun paternalist müdahalelerinin türünün ve bunları meşrulaştırmak için nasıl bir söylem kurduğunun anlaşılması amaçlanmıştır. Koca'nın kurduğu söylemin büyük ölçüde bilimsel bilgi üzerine inşa edilmiş korku, geleneksel mahalle baskısı, işbirliği ve paternalist aile ortamının bir temsili olduğu ileri sürülmüştür.
During the pandemic, all states, whether they have liberal or illiberal regimes, have returned to their paternalistic character and suspended many of their citizens' fundamental rights and freedoms, albeit temporarily, in order to prevent the spread of the disease and the collapse of the health care system. These paternalistic interventions stemming from the states’ rights of sovereignty, are based on an implicit argument that if individuals have freedom of action, they will harm themselves and the rest of society by acting irrationally and imprudently. Turkey is one of these countries that took such measures against the pandemic. In the process when these measures were announced and implemented, the name that the public turned to was Minister of Health, Fahrettin Koca. In this study, Koca's Twitter messages were analyzed with the critical discourse analysis method. Thus, it is aimed to understand the type of his paternalist interventions and what kind of discourse he established to legitimize them. It has been argued that the discourse established by Koca is a representation of fear, traditional peer pressure, collaboration, and a patriarchal family environment built largely on scientific knowledge.