The Rights of Non-Muslims in Mughal Law after Akbar Shah's Din-i Ilahi Movement

Abstract

This article examines Akbar Shah’s approach to religious and social reforms during his rule in India. The second section of the article discusses Akbar Shah’s religious movement, known as ‘Din-i Ilahi’, and compares the scope of this movement with the different views expressed by Abū al Fazl and Mawlānā ‘Abd al-Qadir Badayuni. The third section analyses the impact of Akbar’s religious tolerance on state policy, with a particular focus on the authorisation of non-Muslims to construct places of worship and the provision of state support for religious celebrations. The final section provides a detailed analysis of Akbar’s social reforms, with a particular focus on the prohibition of sati (the practice of widows committing suicide by throwing themselves on their husbands’ funeral pyre) and marriage reforms Akbar’s reforms are regarded as an exemplar of a more inclusive approach to religious and cultural diversity in India. As part of these reforms, there has also been a legal transformation regarding the rights of non-Muslims. This transformation deserves to be examined from a socio-legal perspective. Ekber’s practices, such as allowing non-Muslims to build places of worship and providing state support for religious celebrations, are indicative of his inclusive approach to governance.

Keywords

• Akbar Shah
• Din-i Ilahi
• Religious tolerance
• Social reforms
• Sati prohibition

Ethical Statement

This article is derived from my doctoral thesis titled “Non-Muslim Policies of The Ottomans and Mughals in The 16th Century”.

Ekber Şah’ın Din-i İlahi Hareketi Sonrası Babür Hukukunda Gayrimüslimlerin Hakları

Abstract

Bu makale, Ekber Şah’ın Hindistan’daki yönetiminde dinî ve toplumsal reformlara yönelik yaklaşımını ele alır. İkinci başlık altında, Ekber Şah’ın “Din-i İlahi” olarak bilinen dini hareketi hakkında tartışmakta ve bu hareketin kapsamı, Ebü’l Fazl ve Mevlânâ Abdülkadir Badayuni’nin farklı görüşleri karşılaştırmaktadır. Üçüncü bölümde, Ekber’in dini hoşgörüsünün devlet politikası üzerindeki etkileri incelenir; özellikle gayrimüslimlere ibadet yerleri yapma izni verilmesi ve dini kutlamalara devlet desteği gibi konular ele almaktadır. Son bölümde, Ekber’in gerçekleştirdiği sosyal reformlar, özellikle sati (dul kadınların kocasının cenaze ateşine kendilerini atarak intihar etmeleri) uygulamasının yasaklanması ve evlilik reformları, detaylı bir şekilde incelenmektedir. Ekber’in bu reformları, Hindistan’daki dinî ve kültürel çeşitliliğe yönelik daha kapsayıcı bir yaklaşımın örneği olarak değerlendirilir. Bu reformlar kapsamında gayrimüslimlerin haklarında da hukuki bir dönüşüm yaşanmıştır. Bu dönüşüm sosyo-hukuki bir bakış açısıyla ele alınmayı hak eder. Ekber’in gayrimüslimlerin dini ibadet yerleri yapmasına izin vermesi ve dini kutlamalara devlet desteği sağlaması gibi uygulamalar, onun kapsayıcı yönetim anlayışının bir göstergesidir.

Keywords

• Ekber Şah
• Din-i İlahi
• Dini hoşgörü
• Sosyal reformlar
• Sati yasağı

Ethical Statement

Bu makale "XVI. Yüzyılda Osmanlı ve Babürlülerin Gayr-i Müslim Politikaları" başlıklı doktora tezimden üretilmiştir.

References

1. Abū Yūsuf. Kitāb al-Ḫarāj. Cairo: Selefiye Edition, 1969.
2. Ali, Hafiz Aamir. “İbn Battuta’nın Gözünden Hindistan”. Selcuk University Journal of Seljuk Studies, no. 17 (January 2023): 71-96.
3. Badaoni, Abdu al-Qadir. The Muntakhab al-Tawarikh, Hansebook, 2020.
4. Banarsidas. The Ardhakathānaka. Translated by Mukund Lath. Jaipur: 1981.
5. Bano, Shadaba. “Age of Marriage in Pre-Colonial India”. Indian History Congress, no. 64 (2003): 596-602.
6. Chaudhury, Sushil. “A Note on ‘Sati’ in Medieval India”. Indian History Congress 2, no. 26 (1964): 81.
7. Choudhury, M. L. Roy. “Hindu-Muslim Relation During the Mughal Period 1526 to 1707 A.D.”. Indian History Congress 1, no. 9 (1946): 282-296.
8. Cihângîr, Nûreddîn Muhammad. Tüzük-i Cihangiri. Translated into Urdu by Iqbal Hussein. Lahore: Al-Faisal Publisher, 2017.

9. El-Allāmî, Abu’l Fazl. Āyīn-i Akbarī. Translated into Urdu by Mawlawi Muhammad Fida Ali. Lahore: Sang-e-Meel Publications, 2015.
10. El-Allamî, Abu’l Fazl. Akbarname. Vol. 1. Terhan: Messasa-yi Tahkikât Farhangi, 1952.
11. Al-Bukhari, Muhammad bin Ismâîl. Al-Jâmi al-Sahîh, Kitab al-Libas. 1st ed. Beirut: Dâru Taqvi al-Najât, 2001.
12. Al-Shafi’i, Muhammad b. Idrīs. Al-Umm. Beirut: Dar al-Marifa, 1990.
13. Vanina, Eugenia. “The Ardhakathanaka by Banarasi Das: A Socio-cultural Study.” Journal of the Royal Asiatic Society 3, no. 5 (1995).
14. Sri Granth. Guru Granth Sahib. Translated into English by Kulbir Singh Thind. Arizona: Singh Sahib Sant Singh Khalsa, MD Hand Made Books.
15. Gül, Ali. Ansiklopedik Hinduizm Sözlüğü. Istanbul: Iz Yayıncılık, 2018.
16. Gürkan, Salime Leyla. “Sünnet”. DİA (The TDV Encyclopedia of Islam) 38 (Istanbul: 2010): 155-157.
17. Ibn Battuta. Rihlet-ü Ibn Battûta. Rabat: Akademiyetül Memleketül Maghribiyye, 1417/1996.
18. Izgi, Cevat. “Kûtvâl.” DİA (The TDV Encyclopedia of Islam) 26 (Ankara: 2002): 503-504.
19. Shamsuddin, Mohammed. “A Brief Historical Background of Sati Tradition in India”. Religion and Philosophical Research 3, no. 5 (2020): 44-63.
20. Şahin, Hüsne Hilal. Ekber Şah ve Dinî Reformu. PhD thesis, Ankara University Institute of Social Sciences, 2014.