Yüce Allah, Kur’an-ı Kerim’i daha önce vahiy yoluyla babaları uyarılmayan kim-selere ve onların şahsında kıyamete kadar geçerli olmak üzere, bütün milletlere evrensel nitelikli son bir çağrı olarak göndermiştir. Bu bağlamda vahyin ilk muhatapları ve yaşadıkları bölge, uygulama alanı olarak seçilmiştir. Hâliyle fikrî ve fiilî inşaya da burada başlanılmıştır. Bu itibarla her peygambere kendi kavmi-nin diliyle vahyedilme geleneği, aynı şekilde devam etmiş ve son elçiye de kendi dili olan Arap dil malzemesi ile hitap edilmiştir. Tabiatıyla her dilin kendisine has hususiyeti olduğu gibi Arapçanın da şahsına münhasır bir üslûp ve beyan özelliği bulunmaktadır. Dolayısıyla onun bu yönü, lafız ve mânâ ilişkisi açısın-dan da büyük bir önem taşımaktadır. Bundan dolayı onun doğru anlaşılması için söz ve bağlama arka plan eşliğinde bir bütün olarak bakılması gerekmekte-dir. Biz de bu çalışmada bu hususlardan bazılarına muhtasar bir şekilde temas edip dikkat çekmek istedik.
Primary Language | Turkish |
---|---|
Subjects | Religion, Society and Culture Studies |
Journal Section | Research Articles |
Authors | |
Publication Date | December 31, 2021 |
Submission Date | October 15, 2021 |
Published in Issue | Year 2021 Volume: 1 Issue: 2 |
It is an international scientific and peer-reviewed journal that has been operating since 2021 within the Faculty of Divinity of Ankara Hacı Bayram Veli University.
It is published twice a year (June-December).