Practical rationality is a form of behavior and understanding that synthesizes reason and religious/moral rules. The concept of practical rationality was introduced to the literature by Max Weber and developed by Jürgen Habermas. According to Weber, there is no need to exclude religion in order to act rationally, as in the Christian tradition. In fact, reason can enable more rational behaviors to be exhibited with religious motivation. In this context, the aim of the study is to question the necessity of adopting the dynamic of practical rationality as a postmodern solution against instrumental reason, which has turned the economy into political material in the modern period. In particular, the views of Rawls and Wolterstroff constitute the framework of this study. Indeed, in the Western world of thought and philosophy, belief in the sustainability of instrumental reason has been lost by most segments. Since the liberation theories and formulas put forward are mostly within the framework of modern capitalism, their effects remain low. Rawls' proposal, which influenced the world of thought, does not seem to have overcome these limits. Instead, the belief in the necessity of a practical rationality understanding in which religious and moral principles and reason act together in the fields of politics and economics is increasing. At this point, Wolterstroff added a different dimension to the discussions with his reaction and call.
Pratik-rasyonellik akıl ve dini/ahlaki kuralların sentezlendiği davranış ve anlayış biçimidir. Pratik-rasyonellik kavramı Max Weber tarafından literatüre kazandırılmış ve Jürgen Habermas tarafından geliştirilmiştir. Weber’e göre rasyonel davranmak için Hristiyan geleneğinde olduğu gibi dini dışlamaya gerek yoktur. Hatta akıl, dini motivasyon ile daha rasyonel davranışların sergilenmesini sağlayabilir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı modern dönemde ekonomiyi siyasi malzeme haline getiren araçsal akla karşı postmodern bir çözüm olarak pratik-rasyonellik dinamiğinin benimsenmesi gerekliliğini sorgulamaktır. Özellikle Rawls’un ve Wolterstroff’un görüşleri bu çalışmanın çerçevesini oluşturmaktadır. Nitekim Batı düşünce ve felsefe dünyasında araçsal aklın sürdürülebilirliğine olan inanç çoğu kesim tarafından yitirilmiştir. Ortaya konulan kurtuluş teorileri ve formülleri çoğunlukla modern kapitalizm anlayışı çerçevesinde olduğundan bunların etkileri düşük kalmaktadır. Rawls’un düşünce dünyasını etkileyen önerisi bu sınırları aşamamış gözükmektedir. Bunun yerine politika ve ekonomi alanlarında dini ve ahlaki ilkelerle aklın birlikte hareket ettiği pratik-rasyonellik anlayışının gerekliliğine olan inanç artmaktadır. Bu noktada Wolterstroff ortaya koyduğu tepki ve çağrıyla tartışmalara farklı bir boyut kazandırmıştır.