Bu makale; 1990’lar ve 2000’lerin başında küreselleşmenin seyri, ulus-devletin işlevsizleşmesi ve milliyetçiliğin kaçınılmaz düşüşü hakkında kendinden emin beklentiler dile getiren bir grup Türk liberal ve sol-liberal yazarın kapsamlı öngörü başarısızlığını eleştirel bir biçimde incelemektedir. Küreselleşme çağının anlam sistemi olarak Küreselciliği kavramsallaştıran teorik bir çerçeveden yararlanan bu çalışma; Mehmet Altan, Murat Belge, Tanıl Bora, Taner Akçam, Baskın Oran, Çağlar Keyder, Haldun Gülalp, Hatice Yaşar ve Bülent Peker gibi önde gelen Türk yazarlardan alınan birincil kaynak materyallerinin yanında, Türkçe’ye çevrilmiş olarak yayınlanan teorik katkıları da analiz etmektedir. Makale, bu yazarların; küreselleşmeyi geri döndürülemez bir tarihsel zorunluluk, ulus-devletleri miadı dolmaya mahkûm yapılar ve milliyetçiliği ise çağdışı bir patoloji olarak ele alarak, tamamen "Küreselci" anlam sistemi içerisinde hareket ettiklerini ortaya koymaktadır. Yazarların fikirleri, büyük ölçüde Batılı akademik ve siyasi çevrelerde dolaşımda olan baskın liberal kozmopolit düşüncenin birer uyarlaması niteliğindedir. Sistematik metin analizi yoluyla bu makale, söz konusu yazarların temel öngörülerinin sonraki gelişmelerle nasıl çeliştiğini ortaya koymaktadır: Küreselleşmeden geri dönüş sürecinin ortaya çıkışı, egemenlikçi siyasetin yeniden yükselişi, milliyetçiliğin kalıcılığı ve Türkiye’nin kendi yörüngesinin bu yazarların öngördüğü liberal-kozmopolit ufuktan uzaklaşması. Bu durum, tarihsel teşhis düzeyinde topyekûn bir yapısal başarısızlığı temsil etmekte; analitik ve öngörüsel bir çerçeve olarak Küreselciliğin sınırlarını gözler önüne sermektedir.
This article critically examines the comprehensive predictive failure of Turkish liberal and left-liberal writers who, during the 1990s and early 2000s, articulated confident expectations about the trajectory of globalization, the obsolescence of the nation-state, and the inevitable decline of nationalism. Drawing on a theoretical framework that conceptualizes Globalism as the meaning system of the globalization era, this study analyzes primary source material from prominent Turkish authors including Mehmet Altan, Murat Belge, Tanıl Bora, Taner Akçam, Baskın Oran, Çağlar Keyder, Haldun Gülalp, Hatice Yaşar, and Bülent Peker, alongside translated theoretical contributions published in Turkish venues. The article demonstrates that these writers operated within the Globalist meaning system, treating globalization as irreversible historical necessity, nation-states as destined for obsolescence, and nationalism as an anachronistic pathology. Their ideas were largely adaptations of the dominant liberal cosmopolitan thought circulating in Western academic and policy circles. Through systematic textual analysis, the article exposes how their core predictions have been contradicted by subsequent developments: the emergence of deglobalization, the resurgence of sovereigntist politics, the persistence of nationalism, and Türkiye's own trajectory away from the liberal-cosmopolitan horizon they anticipated. This represents a total structural failure at the level of historical diagnosis, revealing the limitations of Globalism as an analytical and predictive framework.