Öğrenme sürecinin gerçekleştiği ve çok sayıda kullanıcıya hitap eden dersliklerde iç mekan görsel konforu ve enerji verimliliği kullanıcı sağlığı ve akademik başarı açısından önem arz etmektedir. Sınıflarda gün ışığının iç mekanda homojen dağılımının sağlanması eğitim yapılarının tasarımı sırasında başa çıkılması gereken önemli bir problemdir. Bu problemin önüne geçebilmek adına tasarımcılar bina kabuğunda güneş kırıcı elemanlar, panjur gibi yapay elemanlar kullanmaktadır. Bu elemanlar üretilirken çevreye karbon emisyonu gerçekleşmekte, kullanım ömrünü tamamladığında ise doğaya karışmamaktadır. Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (AB SKA) kapsamında 2050 yılına kadar kentlerin net sıfır emisyonlu olması hedefi göz önünde bulundurulduğunda bu elemanlardan kaynaklanacak emisyonların en aza indirilmesi gerekmektedir. Bu kapsamda çalışma, eğitim yapılarında iç mekana alınacak gün ışığını kontrol altına almak amacıyla peyzaj alanındaki bitkilendirmenin önemine dikkat çekmeyi hedeflemektedir. Çalışma amacı kapsamında Balıkesir Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’ndeki birbiri ile özdeş iki farklı dersliği alan çalışması olarak ele almıştır. Kuzey doğu yönelimli D1 dersliğinin önünde bir peyzaj alanı bulunmazken güney batı yönelimli D2 dersliğinin önünde bitkilendirmenin olduğu bir peyzaj alanı bulunmaktadır. Çalışma, gün içerisinde bu dersliklerdeki gün ışığı dağılımını incelemek ve peyzajın iç mekan gün ışığı performansına etkilerini değerlendirmek adına 21 Haziran gün dönümünde aydınlık ölçer ile 9.30, 12.30 ve 15.30 saatlerinde yerinde noktasal ölçümler gerçekleştirmiştir. Ölçüm sonuçlarına göre kuzey doğu yönelimli D1 sınıfında sabah saatlerinde pencere yakınlarında oldukça yüksek aydınlık düzeyi seviyeleri tespit edilirken, penceresinin önünde bitkilendirmeye sahip olan D2 sınıfında gün boyunca homojen gün ışığı dağılımı bulunmaktadır. Çalışma, gelecek çalışmalarda eğitim yapılarında bitkilendirme ile iç mekana gün ışığının kontrollü bir şekilde alınması için optimizasyon yöntemlerinin kullanılabileceğine dikkat çekmektedir.
In classrooms, where the learning process takes place and which cater to many users, indoor visual comfort and energy efficiency are essential for user health and academic success. Ensuring the homogeneous distribution of daylight indoors in classrooms is a significant problem that must be addressed during the design of educational buildings. To address this issue, designers use artificial elements such as shading and louvres in the building envelope. However, producing these elements results in carbon emissions, and they do not decompose naturally once their lifespan is over. Considering the United Nations Sustainable Development Goals (UN SDG) target of achieving net-zero emissions in cities by 2050, it is necessary to minimise emissions from these elements. Within this scope, the study aims to highlight the importance of landscaping in educational buildings to control the amount of natural light entering indoor spaces. Within the scope of the study, two identical classrooms at Balıkesir University Faculty of Architecture were examined. While there is no landscape area in front of the northeast-facing D1 classroom, there is a landscaped area with vegetation in front of the southwest-facing D2 classroom. The study examined the distribution of daylight in these classrooms during the day. It evaluated the effects of the landscape on the daylight performance of the interior spaces by conducting on-site point measurements with a light meter at 9:30, 12:30, and 15:30 on 21 June, the summer solstice. According to the measurement results, the northeast-facing D1 classroom had relatively high illuminance near the windows in the morning. In contrast, the D2 classroom had plants in front of its windows and had a homogeneous daylight distribution throughout the day. The study highlights that optimisation methods can be used in future studies to control the amount of daylight entering the interior of educational buildings through landscaping.