Günümüzde kentler dinamik, karmaşık ve parçalı mekanlar olarak çeşitli kentsel problemler ortaya koymaktadır. Geleneksel ve bütüncül planlama yaklaşımları ile planlanan çözümlerin, değişime kapalı, yavaş işleyen süreçlere sahip ve kullanıcı ihtiyaçlarına cevap vermediğinde kaldırılması zor ve maliyetli olması nedeni ile kentsel problemlerin çözümünde yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle ortaya konan yeni planlama yaklaşımlarından biri olarak taktiksel şehircilik, mekâna özgün ve noktasal yöntemleri savunan, düşük maliyet ve düşük risk konularını gündeme getiren, değişime ayak uydurabilen esnek ve hızlı müdahaleleri içeren bir yaklaşım olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu noktada çalışma bu pratikleri “kayıp mekan” olarak tanımlanan alanlara bir çözüm önermeyi amaçlamaktadır. Taktiksel şehircilik uygulamalarının etkin bir biçimde çözüm ürettiği yaygın bir kentsel problem olan kayıp mekanların (lost space) kamuya kazandırılması konusu ise günümüz kentlerindeki yoğunluk, sıkışıklık ve kentsel arazi israfı vb. nedenlerle önem kazanmıştır. Ayrıca bu alanların kirlilik, bakımsızlık, kentsel alanda kopukluk, güvensizlik, atıllık gibi problemler oluşturduğu da açıktır. Bu çalışma ulusal ve uluslararası örnekler üzerinden kayıp mekanların taktiksel şehircilik yaklaşımı ile karşılaştırmalı biçimde incelenmesini içermektedir. Çalışmada dünyada birçok farklı ölçekte ve işlevde taktiksel şehircilik uygulaması gerçekleştirildiği ve paydaş çeşitliliğinin de aynı oranda fazlalık gösterdiği belirlenmiştir. Çalışma sonucunda taktiksel şehircilik uygulamalarının kayıp mekanlar için etkin bir çözüm olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Kadıköy örnekleri uluslararası benzerleri ile kıyaslandığında düşük maliyet sağlaması ve katılımcılık bağlamında çeşitlilik sağlaması ile başarılı bulunmuştur. Ancak işlev çeşitliliği ve esnek mekan üretim biçimleri çerçevesinde yetersiz görülmüştür.
Today, cities, as dynamic, complex, and fragmented spaces, present various urban problems. Projects proposed through traditional planning approaches are inadequate in solving urban problems because they are resistant to change, have slow-moving processes, and are difficult and costly to remove when they fail to meet user needs. Therefore, tactical urbanism, one of the emerging new planning approaches, emerges as an approach that advocates site-specific and pinpointed methods, emphasizes low cost and low risk, and incorporates flexible and rapid interventions that adapt to change. This study aims to propose solutions for areas defined as "lost space" by utilizing these practices. The issue of reclaiming lost space, an urban problem to which tactical urbanism provides applications, has gained importance due to the density, congestion, and waste of urban land in today's cities. It is also clear that these areas pose problems such as pollution, neglect, urban disconnection, insecurity, and idleness. This study examines lost spaces through a comparative analysis of national and international examples using the tactical urbanism approach. The study determined that tactical urbanism practices are implemented globally at many different scales and functions, and that stakeholder diversity is equally high. The study concluded that tactical urbanism practices are an effective solution for lost spaces. Furthermore, the Kadıköy examples were found to be successful compared to their international counterparts due to their low cost and diversity in terms of participation. However, they were found to be inadequate in terms of functional diversity and flexible spatial production methods.