egejfas

Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences

2148-3140

Ege University

10.12714/egejfas.2018.35.2.07

Determination of vitamin composition of cultured macroalgae for Thalassotherapy applications

Thalassoterapi uygulamaları için kültür koşullarında yetiştirilen makroalglerin vitamin kompozisyonunun belirlenmesi

https://orcid.org/0000-0002-3610-6347

Turan

Gamze

EGE ÜNİVERSİTESİ, SU ÜRÜNLERİ FAKÜLTESİ, SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ BÖLÜMÜ

https://orcid.org/0000-0003-2670-6282

Cirik

Semra

EGE ÜNİVERSİTESİ, SU ÜRÜNLERİ FAKÜLTESİ, SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ BÖLÜMÜ

06 15 2018

35 2 151 156 01 08 2018 03 15 2018

1984

Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences

Abstract: In this study, vitamin compositions were determined in culture conditionsof macroalgae (Ulva rigida, Gracilariagracilis, Sargassum vulgare, Cystoseira barbata and Dictyopteris membranacea) which are naturally distributed in ourwaters in order to determine their potential usage in Thalassotherapy. Theresults of vitamin analysis show that the algae are very rich in terms ofβ-carotene (provitamin A), ascorbic acid (vitamin C) and α-tocopherol (vitaminE). According to the results, it was found that Gracilaria gracilis is the richest species in terms of β-carotene(provitamin A) with the amount of 3.25 ± 0.41 mg 100 g -1, Ulva rigida is the richest species interms of ascorbic acid (vitamin C) with the amount of 7.42 ± 0.67 mg 100 g -1and Dictyopteris membranaceae is the richest species in terms of α-tocopherol(vitamin E) with the amount of 5.03 ± 0.12 mg 100 g -1 among themacroalgal species.

Öz: Bu çalışmada,Thalassoterapi’de kullanım potansiyelini belirlemek amacıyla sularımızda doğalolarak dağılım gösteren makroalg türlerimizin (Ulva rigida, Gracilariagracilis, Sargassum vulgare, Cystoseira barbata ve Dictyopterismembranacea) kültür koşullarında vitamin kompozisyonları belirlenmiştir.Vitamin analiz sonuçları alglerin β-karoten (provitamin A), askorbik asit(vitamin C) ve α- tokoferol (vitamin E) yönünden zengin olduğunugöstermektedir. β-karoten (provitamin A) yönünden en zengin 3.25 ± 0.41 mg.100 g-1 miktarıyla Gracilariagracilis bulunurken vitamin C (askorbik asit) yönünden en zengin 7.42± 0.67 mg.100 g-1 miktarıyla Ulvarigida bulunmuştur. Alfa (α) - tokoferol (vitamin E) yönünden en zengin türise 5.03 ± 0.12 mg.100 g-1miktarıyla Dictyopteris membranacea ’dir.

Algler Akvakültür Deniz terapisi SPA Yosun uygulamaları

SPA Algae Aquaculture Sea therapy seaweed applications

Ak, İ., Çetin, Z., Cirik, Ş & Göksan, T. (2011). Gracilaria verrucosa (Hudson) Papenfuss Culture Using an Agricultural Organic Fertilizer. Fresenius Environmental Bulletin, 20(8a), 2156-2162.

Ak, İ. & Cirik, S. (2017). Mavi-yeşil algler (Siyanobakteriler) ve termalizm. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 34(2), 227 – 233. DOI: 10.12714/egejfas.2017.34.2.04

Atay, D. (1984). Bitkisel Su Ürünleri ve Üretim Tekniği. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 905, Ankara, 203 sayfa. Boisvert, C. (1988). Les jardins de la Mer. Du bon usage des algues. Terre Vivante, Paris, Fransa, 157 p.

Chapman, V.J. & Chapman, D.J. (1980). Seaweeds and their uses. London: Chapman and Hall, 334 p.

Cirik, S. (2005). Denizden Gelen Sağlık. Standart Dergisi. Türk Standartları Enstitüsünün Ekonomik ve Teknik Dergisi, Su Ürünleri Özel Sayısı, Yayın: 44, No: 528, 47-49. Cirik, S. & Turan, G. (2003). Su Yosunlarının Thallassoterapi’de Kullanımı. XII. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu. 2-5 Eylül 2003, Fırat Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi, Elazığ. Cirik, Ş. (1978) . Recherches sur la vegetation marine de cotes Turques de la mer Egee. Etudes particulieres des peyssonneliacees de Turquie. These, Paris, 172 p.

Cirik, Ş., Zeybek, N., Aysel, V. & Cirik, S. (1988). Note Preliminaire sur la Vegetation Marine de I’ile de Gökçeada (mer Egée Nord,Turquie). Rapp.comm.int. mer, 31, 2-10

Cirik, Ş. & Cirik, S. (2017). Su Bitkileri: Deniz Bitkilerinin Ekolojisi, Biyolojisi ve Kültür Teknikleri. Ege Üniversitesi, Su Ürünleri Fakültesi Yayınları, No: 58, Bornova, İzmir, 188 sayfa.

Cirik, Ş., Akçalı, B. & Bilecik, N. (2001). Gökova Körfezi (Ege Denizi) Deniz Bitkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları No:09.8888.6000.000-DK.01.001.260. İzmir, 96 sayfa.

Cirik, Ş., Ceylan, T., Ateş, A.S., Ak, İ., Büyükateş, Y., Akçalı, B. & İnanmaz, Ö.E. (2006). Denizi Tanıyalım: Knowing the Marine Environment. ISBN 975-8100-46-7. META Basım matbaacılık Bornova, İzmir, 82 sayfa.

De Roeck-Holtzhauer, Y. (1991). Uses of Seaweeds in Cosmetics. In: Seaweed Resources in Europe: Uses and Potential. Editors, M. D. Guiry and G. Blunden. John Wiley ve Sons, Ltd. England, 83-93.

Donadieu, Y. & Basire, J. (1985). Les thérapeutiques naturelles: Les Algues. Librairie Maloine S.A, Paris, Fransa, 511 p.

Durmaz, Y. (2005). Azot Kaynakları ve Konsantrasyonlarının Nannochloropsis oculata (Droop) Hibbert (Eustigmatophycea) ‘nin Büyüme ve Biyokimyasal Yapısına Etkisi. (Doktora Tezi). E.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Su Ürünleri Yetiştiricilik Ana Bilim Dalı, Bornova, İzmir, 92 sayfa.

Hışıl, Y. (2004). Enstrümental Gıda Analizleri: Laboratuvar Deneyleri. Ege Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Ders Kitapları yayın No: 45, Bornova, İzmir.

Hoşsu, B., Korkut, A.Y. & Fırat Kop, A. (2005). Balık Besleme ve Yem Teknolojisi I (Balık Besleme Fizyolojisi ve Biyokimyası). E. Ü. Yayınları, Su ürünleri Fakültesi Yayın No: 50, Ders Kitabı Dizini No:19, Bornova, İzmir, 276 Sayfa.

Indergaard, M. & Minsaas, J. (1991). Animal and Human Nutrition. In: Seaweed Resources in Europe: Uses and Potential. Editors Michael D. Guiry and Gerald Blunden, John Wiley and Sons, 21-64.

Jensen, A. (1966). Carotenoids of Norwegian Brown seaweeds and seaweed meals. Norwegian Institute of Seaweed Research, Report No: 31: 1-138.

Jensen, A. (1978). Chlorophylls and Catotenoids. In: Hand Book of Phycological Methods. Physiological and Biochemical Methods. Editors Johan A. Hellebust and J. S. Craigie.Cambridge University Press. 512 p.

Lapointe, B.E. & Ryther, J. (1978) . Same aspects of the growth and yield of Gracilaria tikvahiae in culture. Aquaculture 15, 185-93. DOI: 10.1016/0044-8486(78)90030-3

Largo, D. B. & Ohno, M. (1993). Constructing An Artificial Seaweed Bed. In: Seaweed Cultivation and Marine Ranching. Editors A. Critchley and M. Ohno. Kanagawa International fisheries Trainin Center, Japan İnternational Cooperatiın Agency (JICA), 151 p.

Martinek, R.G. (1964). Method fort the Determination of Vitamin E (Total Tocopherols) in Serum. General Biochemicals. No: 12, Volume10, 1078-1086.

McDermid, K. J. & Stuercke, B. (2003). Nutritional composition of edible Hawaiian seaweeds. Journal of Applied Phycology, 15, 513-524. DOI: 10.1023/B:JAPH.0000004345.31686.7f

McHugh, D. J. (2003). A guide to the Seaweed Industry. Food and Agriculture Organization of the United Nations, Roma, Italia, 103 p.

McLachan, J. L. (1982). Inorganic nutrition of marine macroalgae in culture. In: Synthetic and degradative processes in marine macrophytes. Editor L.M. Srivastava, 71-98.

Neori, A., Cohen, I. & Gordin, H. (1991). Ulva lactuca biofilters for marine fishpond effluents: II. Growth rate, yield and C:N ratio, Bot. Mar., 34: 483–489. DOI:10.1515/botm.1991.34.6.483

Özdamar, K. (2009). Paket programlar ve İstatistiksel veri analizleri 1. Kaan Kitapevi, Eskişehir.

Pérez, R., Kaas, R., Campillo, F., Arbault, F. & Barbaroux, O. (1992). La Culture DesAlgues marines dans Le monde. IFREMER, 614 p. Sukatar, A. (2004). Alg Kültür Yöntemleri. Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitaplar Serisi No: 184, Bornova. 168 sayfa.

Zou, N. & Richmond, A. (2000). Light-path lenght and population density in photoacclimation of Nannochloropsis sp. (Eustigmatophyceae). Journal of Applied Phycology, 12, 349-354. DOI: 10.1023/A:100815100