egejfas

Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences

2148-3140

Ege University

Modification of dilution experiment for measurement of mesozooplankton grazing rate.

Mesozooplankton Otlama Hızı Ölçümleri İçin Değiştirilmiş Seyrelme Denemeleri.

Sapancı

Mert

Büyükışık

Baha

Sunlu

Uğur

Sunlu

Sanem

06 01 2008

25 2 135 139 12 07 2015

1984

Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences

Dünyada 1982’den beri fitoplankton topluluğunun potansiyel büyüme hızı ve otlama hızı ölçümleri için seyrelme tekniği kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Landry’nin tekniği çok fazla değiştirilmeden, aynı prensiplere bağlı kalınarak sadece mesozooplankton yoğunluğunu arttırma yoluna gidilmiştir. Bu çalışmanın amacı, mesozooplankton abundansı (bolluk) fazla olan verimli bölgelerde ters filtrasyon tekniğinin seyrelme tekniğine adapte edilmesi ile daha geniş av konsantrasyonu (derişim) aralığında mikrozooplankton yanında mesozooplankton otlama hızlarının da elde edilmesi ve değiştirilen metodun avantaj ve dezavantajlarının İzmir Körfezi örneklerinde incelenmesidir. Yat Limanı istasyonunda 1 ile 6 hafta arasında değişen mesozooplankton otlama periyotları gözlenirken; Çiğli istasyonunda 1 veya 2 haftalık periyotlar birbirini takip etmektedir

İzmir Körfezi Seyrelme Tekniği Ters Filtrasyon Tekniği mesozooplankton fitoplankton otlama

Båmstedt, U., D.J. Gifeord, X. Irigoien, A. Atkinson, M. Roman. 2000. Feeding. In: Haris R, Wiebe P., Lenz J., Skjoldal H. R., Huntley M. (eds) ICES zooplankton methodology manual. Academic Pres, London, 297- 399.

Büyükışık, B., H.A. Benli, G.T. İçemer, H.G. Aydın, and E. Erduran. 2001. Phytoplankton growth and some factors which effect the growth rate in Gökova Bay. (in Turkish), IV. National Ecology and Environmental Congress, 5–8 October 2001, Bodrum.

Büyükışık, B., T. Koray. 1989. A comparison of ammonia excretion rates in different artemia strains. Journal of Faculty of Science Ege University Series B. Vol. 11. Nr. 2.

Frost, B.W. 1972. Effects of size and concentration of food particles on the feeding behavior of the marine planktonic copepod Calanus Pacificus. Limnol. Oceanogr. Vol. 17, No. 6, p. 805–815.

Gallegos, C.L. 1989. Microzooplankton grazing on phytoplankton in the Rhade River, Maryland: non linear feeding kinetics. Mar. Ecol. Prog. Ser., Vol.57: 23-33.

Gallegos, C.L., W.N. Vant. 1996. Microzooplankton grazing of phytoplankton in Manukau Harbour, New Zealand. New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research, Vol.30:423-434.

Gaul, W., A.N. Antia. 2001. Taxon-spesific growth and selective microzooplankton grazing of phytoplankton in the northeast Atlantic. Journal of Marine Systems, 30: 241-261.

Landry, M.R., R.P. Hassett. 1982. Estimating the grazing impact of marine micro-zooplankton. Mar. Biol. 67: 283-288.

Leising, A., W., R. Horner, J.J. Pierson, J. Postel, and C. Halsband-Lenk. 2005. The balance between microzooplankton grazing and phytoplankton growth in a highly productive estuarine fjord. Progress in Oceanography 67 (2005) 366-383.

Nejstgaard, J.C., L.J. Naustvoll, and A. Sazhin. 2001. Correcting for underestimation of microzooplankton grazing in bottle incubation experiments with mesozooplankton. Mar. Ecol. Prog. Ser. Vol.221: 59– 75.

Roman, M.R., A. L. Gauzens. 1997. Copepod grazing in the equatorial Pacific. Limnol. Oceanogr., 42(4), 1997, 623-634.

Roman, M.R., P.A. Ruble. 1981. A method to determine in situ zooplankton grazing rates on natural particle assemblages. Mar. Biol. 65: 303-309

Strom, S.L., N.A. Welschmeyer. 1991. Pigment-specific rates of phytoplankton growth and microzooplankton grazing in the oceanic Subarctic Pacific. Limnol. Oceanogr., 36: 50-63.