Kedilerde nadir olarak bildirilen gastrointestinal perforasyonlar, hayvanın yaşamını tehdit eden ve sağaltılmadığında septik peritonitis ve ölümle sonuçlanabilen durumlardır. Etiyolojisinde anti-inflamatuar ilaçların uzun süreli ve yüksek dozda kullanımları, intestinal neoplaziler, gastrointestinal yangılar, yabancı cisimler gibi pek çok faktör yer alır. Bu çalışmada amaç, sistotomi yapılan bir kedide postoperatif dönemde şekillenen gastroduodenal perforasyon ve buna bağlı olduğu düşünülen septik peritonitisin klinik, tanı ve sağaltım süreçlerinin değerlendirilmesidir. Cerrahi Kliniğine anüri şikayeti ile getirilen 5 yaşlı, erkek, tekir bir kediye ürolitiazis tanısı konularak, medikal sağaltıma yanıt alınamaması üzerine cerrahi müdahale olarak sistotomi uygulandı. Postoperatif meloksikam ve sefalosporin başlanan kedide üçüncü gün iştahsızlık ve genel durumunda bozulma gözlenen hastada radyografik muayenede abdominal organlardaki detay kaybı ve buzlu cam görünümü dikkati çekti. Ultrasonografik muayenede abdomende serbest sıvı tespit edilirken, idrar kesesinin bütünlüğünü koruduğu, midenin ise yoğun bir sıvı içerik ile dolduğu görüldü. Bilateral akut nefritis dikkati çekti. Abdominosentez ile alınan sıvının sitolojik incelemesinde septik peritonitis tespit edildi. Laparotomi ile abdomene girildiğinde kahverengi serbest sıvının varlığı görüldü. Bu sıvının gastrik içerik olduğu tespit edildi. Şiddetli peritonitis, organ genelinde dolaşım bozuklukları ve şiddetli adezyonlar değerlendirilerek, prognozun kötü olduğu sonucuna varıldı ve hastaya intraoperatif ötanazi işlemi gerçekleştirildi. Kedilerde gastrik perforasyonların etiyolojisi, prevalansı ve predispoze faktörler ile ilgili oldukça az sayıda çalışma bulunmaktadır. Yapılan çalışma ile sindirim sistemi dışında bir şikayetle opere edilen bir kedide şekillenen mide rupturuna ilişkin etiyoloji ve sağaltım süreçleri farklı açılardan değerlendirilerek tartışılmıştır.
Gastrointestinal perforations, although rarely reported in cats, are life-threatening conditions that can result in septic peritonitis and death if left untreated. Contributing factors include long-term or high-dose use of non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs), gastrointestinal neoplasms, inflammation, and foreign bodies. This report describes the clinical, diagnostic, and therapeutic management of a feline case of gastroduodenal perforation complicated by septic peritonitis. A 5-year-old male domestic shorthair cat was referred with anuria and diagnosed with urolithiasis. Following unsuccessful medical therapy, the cat underwent cystotomy. Postoperatively, meloxicam and a cephalosporin antibiotic were administered. By the third day post-surgery, the cat exhibited anorexia and systemic deterioration. Radiographs showed decreased abdominal detail and a ground-glass appearance. Ultrasonography revealed free abdominal fluid, intact urinary bladder, and fluid-filled stomach. Bilateral acute nephritis was noted. Abdominocentesis confirmed septic peritonitis cytologically. During exploratory laparotomy, brown free fluid consistent with gastric content was identified in the abdomen. Extensive peritonitis, circulatory compromise, and adhesions were present. Due to poor prognosis, intraoperative euthanasia was performed. While gastroduodenal perforation in cats is rarely documented, this case suggests a possible link between NSAID use, renal dysfunction, and gastrointestinal rupture. The cat had no prior gastrointestinal symptoms and had undergone surgery for an unrelated condition. This highlights the importance of cautious NSAID use in patients with compromised renal function and suggests the need for further studies to better understand risk factors and outcomes associated with feline gastroduodenal perforation.