Yaşamış olduğu çevreyi; hayatı devam ettirme noktasında temelunsurlardan biri olarak kabul eden Türkler, doğadaki her varlığın birruhu olduğuna inanmış ve bunlara kutsiyet atfetmişlerdir. İnsanındoğayı anlamlandırma çabası doğadaki toprak, hava, ateş ve su gibidört ana ögenin anlamlı kılınmasını sağlamıştır. Bu dört unsurdan biriolan su etrafında çeşitli uygulamalar ortaya çıkmıştır. Türk kültürününen eski temel kültlerinden biri olan su, yaratılış mitlerinden itibarentürlü görünümleriyle dikkat çekmekte ve pek çok ritüelde yeralmaktadır. Kutsama, cezalandırma, şifa, korunma, arındırma gibiolgularda suya değişik anlamlar yüklenmiştir. Böylelikle Türk toplumhayatında suya karşı saygı, korku, umut gibi farklı duygular oluşmuşve davranışlar gelişmiştir. Türk toplumlarında ortak bir simgeyibarındıran su yaşamın sürdürülmesinde aslî unsurlardan biri şeklindebelirmektedir. Su, insanlar için zaman zaman farklı amaçlara hizmetetmiştir. Bazen doğuşu bazen ölümü bazen ise var oluşu simgelemişolan suyla birey ve toplum böylece farklı şekiller ve bağlamlarda çeşitlibiçimlerde iletişim kurmuşlardır. Suyun kutsal olma özelliğindendolayı onu kirletmek yasaklanmıştır. Bu eylemi yapanların ise suiyeleri tarafından cezalandırılacağına inanılmıştır. Türk dünyasındaortak bir kült olarak ortaya çıkan su gündelik hayatta farklı etkileruyandırmıştır. Su kültü hem bolluk bereket gibi nitelikleriyle hemde hastalık verme gibi özellikleriyle ön plana çıkmıştır. Bu yüzdensu iyesini kızdırmamak ve onu memnun etmek gerekmiştir. Aksidurumda farklı sonuçlara neden olacağı düşünülmüştür. Bu suyun hemkutsal olma özelliğini göstermekte hem de her ne kadar başlangıçta birkaos içerisinde yer alsa da aslında kaostan kozmosa giden bir düzenisağladığı görülmektedir. Farklı anlatılar suyla ilgili çeşitli inançlarakaynaklık etmiştir. Tanrı’ya yakın olmak isteyen insan, su kültünetanrısallık atfetmiştir. Sonrasında bu kült Tanrı’yla insan arasında biraraç görevi üstlenmiştir. Su anlatılarda hem kutsiyet ve tanrısallık hem de yok edici ve cezalandırıcı gibi nitelikler taşımaktadır. Heriki yönüyle bir bütünlük içerisinde çeşitli uygulamalarla toplumhayatına ve insan davranışlarına yön vermiştir. Toplum hayatınınen önemli ögelerinden biri olan suya Türk sözlü anlatılarında dasıkça yer verilmiştir. Bu anlatılardan biri olan alkış ve kargışlardasu kültüne ait izler çok fazla görülmektedir. Kutsiyet atfedilen su,kamların veya şamanların ritüellerinde alkış ve kargışların icrasındakullanılmaktadır. Bu çalışmada Tuva, Altay-Teleüt, Altay-Sayan,Uygur, Kırgız-Kazak, Şor Türklerinden seçilen örnek metinlerdesuyun kam alkış ve kargışlarındaki işlevi üzerinde durulmuştur. Kamalkış ve kargışlarından seçilen bu örnek metinlerden hareketle suyunhangi özelliğiyle ortaya çıktığı belirlenmiştir. Geçmişten günümüze suetrafında geliştirilen ritüellerin alkış ve kargışlara ne şekilde yansıdığıve hangi nitelikleriyle ön plana çıktığı tespit edilmiştir.