eujef

Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

2148-7758 2148-7510

Erzincan Binali Yildirim University

10.17556/erziefd.466384

Other Fields of Education

Alan Eğitimleri

Progressivity Of Grammar Acquisitions in the 2018 Turkish Curriculum in Terms of Main Function of Language and Structure Of Turkish

Dilin Temel İşlevi ve Türkçenin Yapısı Açısından 2018 Türkçe Dersi Öğretim Programı’ndaki Dil Bilgisi Kazanımlarının Aşamalılığı

https://orcid.org/0000-0002-1080-4593

Ekinci Çelikpazu

Esra

RECEP TAYYİP ERDOĞAN ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ

08 30 2019

21 2 107 125 10 01 2018 02 26 2019

1999

Erzincan University Journal of Education Faculty

The teaching acquisitions related to the structure ofthe Turkish language are part of the curriculum according to a certainprogressivity despite the lack of absolute outcome concerning the possibilityand the extent of grammar instruction in language teaching. In this research,the progressivity of grammar acquisitions in the 2018 Turkish curriculum isdiscussed in accordance with the opinions of Turkish language teachers andacademics working in the field of Turkish instruction. Based on a descriptivemodel, the data of this research are obtained from semi-structured interviewsand analyzed using categoricalanalysis method, which is one of the types of content analysis.According to the results of this research, the opinions of the two groupsoverlap. In other words, both the Turkish language teachers and the academicsshare the same opinion on the following aspects: the progressivity of grammaracquisitions is incompatible with the structure of Turkish language, beginningwith a lesson on root and suffix results in several difficulties in theteaching process, the acquisitions should start with the concept of word andthe parts of speech.

Dilöğretimi sürecinde dil bilgisinin öğretilip öğretilmeyeceği ya da ne kadarının öğretileceğiile ilgili kesin bir sonuca varılamamış olsa da ana dil olarak Türkçeöğretiminde Türkçenin yapısının öğretimi ile ilgili kazanımlar belirli biraşamalılığa göre öğretim programında yer almaktadır. Bu çalışmada Türkçeöğretmenlerinden ve Türkçe eğitimi alanında çalışan öğretim elemanlarındanalınan görüşler doğrultusunda 2018 Türkçe Dersi Öğretim Programı’ndaki dilbilgisi kazanımlarının aşamalılığı dilin yapısı ve temel işlevi doğrultusundaele alınmıştır. Betimsel modelde düzenlenen çalışmanın verileri yarıstandartlaştırılmış görüşme yöntemi ile elde edilmiştir, verilerinin analizindebetimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre her iki çalışmagrubunun da konu ile ilgili görüşleri örtüşmektedir. Türkçe öğretmenleri veakademisyenler dil bilgisi kazanımların aşamalılığının Türkçenin yapısı ileuygunluk göstermediği, kök ve ek konusu ile başlamanın öğretim sürecindebirtakım sorunların yaşanmasına sebep olduğu ve kazanımların sözcük kavramı vesözcük türleri ile başlaması gerektiği konusunda aynı görüşe sahiplerdir.

Türkçe dersi öğretim programı dil bilgisi kazanımları

Turkish language curriculum grammar acquisitions progressivity

Alagözlü, N. (2016). Eğitimsel dilbilim kapsamında küçük ölçekli dilbilim ve dil öğretimi: kavramlar ve katkıları, Türkbilig, 32, 181-208.

Ayvacı, H. Ş., Alev, N ve Yıldız, M. (2014). Öğrenme kazanımlarının tasarlanma sürecine ilişkin lisansüstü öğrencilerinin zihinsel modellerini belirlemeye yönelik bir çalışma, K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (3), 1013-1030.

Balcı, A. ve Şenyüz, A. (2015). Ortaokul 6-8. sınıflar Türkçe dil Bilgisi öğretiminde konu sıralaması ve konu tekrarı, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(31), 87-148.

Baş, T. ve Akturan, U. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. (2. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Bilgin, N. (2014). Sosyal bilimlerde içerik analizi. (3. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.

Blyth, C. (1997). A constructivist approach to grammar: teaching teachers to teach aspect, The Modern Language Journal, 81, 50-66.

Börekçi, M. (2009). Türkiye Türkçesinde yapı ve işlev bakımından sözcükler. Erzurum.

Berg, L. B. ve Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Çev. Ed: Hasan Aydın). Konya: Eğitim Kitabevi.

Creswell, J. W. (2014). Araştırma deseni nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (4. Baskıdan çeviri). (Çev. Ed: Selçuk Beşir Demir). Ankara: Eğiten Kitap.

Ekinci Çelikpazu, E. (2015). Ortaokul 5-8. sınıf dil bilgisi öğretimi üzerine bir inceleme, International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 10/15, 333-360.

Erdem, İ. (2008). Öğretmen görüşlerine göre dil bilgisi konularının öğretilme güçlükleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 85-105.

Güven, A. Z. (2013). Dil bilgisi konularının öğretim sorunları. Dil ve edebiyat eğitimi dergisi. 2(6), 1-10.

Jameson, F. (2013). Dil hapishanesi yapısalcılığın ve Rus biçimciliğinin eleştirel öyküsü, (Çev. Mehmet H. Doğan), (3. Baskı). Ankara: Yapı Kredi Yayınları.

Karahan, L. (2009). Dil bilgisi öğretiminde bütün-parça ilişkisinin önemi. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 4(8), 23-30.

Karatay, H., Kartallıoğlu, M. ve Coşkun, S. (2012). İlköğretim öğrencilerinin dil bilgisi konularını öğrenme düzeyleri. TÜBAR XXXII, 199-219.

Kula, O. B. (2012). Dil felsefesi edebiyat kuramları I, (1. Basım). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Mıles, M. B. and Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi. (2. Baskıdan çeviri) (Çev. Ed: Sadegül Akbaba Altun-Ali Ersoy). Ankara: Pegem Akademi.

Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara.

Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). İngilizce dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara.

Onan, B. (2012). Dil bilgisi öğretiminde temel ilkeler ve izlenen aşamalar. Murat ÖZBAY. (Ed.). Türkçe eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi (1. Baskı) içinde (s. 71-102). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Pfotenhauer, R. (2015). Avisual approach to teaching grammar. Victoria University, Melbourne, Australia.

Saussure, F. (2001). Genel dilbilim dersleri (Çev: B. Vardar). İstanbul: Multilingual.

Sayar, S. (2015). İlköğretim 6-8 Türkçe programının dil bilgisi ve yabancı dil öğretimi açısından taşıdığı yapısal sorunlar ve çözüm önerileri, International Journal of Languages’ Education and Teaching UDES 2015, 2369-2378.

Yağmur, K. (2010). Türkçe ders kitaplarının üst düzey bilişsel becerileri geliştirme yeterliliği, Hakan Ülper. (Ed.). Türkçe ders kitabı çözümlemeleri (içinde), 191-219. Ankara: Pegem Akademi.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Güncelleştirilmiş geliştirilmiş 6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yunita, W. (2016). Best pracice in teaching English grammar to university students: deductive, inductive, or combination of both?, Proceedings of the Fourth International Seminar on English Language and Teaching (ISELT-4), 435-443.