Burnout problem of healthcare workers was exacerbated by difficult working conditions and fear of COVID -19 during the pandemic. Medical students, who are at the forefront of the COVID -19 process, are one of the most affected groups. In this study it was aimed to determine the associated factors by evaluating the burnout and fear of COVID -19 in medical students at a university hospital. The study was a cross-sectional study and was conducted in September-November 2021 among medical residents at Ankara University Faculty of Medicine. 324 of the 400 selected people participated in the study. Data were collected online using the Maslach Burnout Scale (MBI) and the Fear of Coronavirus Scale (FCS), which were adapted into Turkish, as well as descriptive information. High scores for emotional exhaustion (EE) and depersonalization (D) and low scores for personal accomplishment (PA) in the MBI scale are associated with high burnout. The higher the score in FCS, the greater the fear of COVID -19. The SPSS 26 program was used to analyze the data, and multiple linear regression analysis was applied for the variables that were found to be significant in the individual analyzes. The mean age of the participants was 28.03±2.48 years, and 59% were women. EE was 19.20±7.88, D was 8.00±4.11, PA was 18.48±4.78; FCS was 15.72±5.06. In addition to factors such as intense working conditions, violence, pressure, need for psychological support, and insufficient salary, high fear of COVID -19 also significantly affected various subdimensions of burnout. Fear of COVID -19 was found to be higher in older age, women, those living at home with individuals over 65 years of age, those with disturbed sleep patterns, those separated from their families, and those who had not worked in the pandemic response. Based on related factors, it has been suggested to reduce workload and stress, limit working hours, improve opportunities and resolve violence in health care.
Sağlık çalışanlarının tükenmişlik sorunu, pandemide zorlaşan çalışma koşulları ve COVID-19 korkusu ile daha da artmıştır. COVID-19 sürecinde en önde görev alan tıpta uzmanlık öğrencileri, en çok etkilenen gruplardan biridir. Bu çalışmada, bir üniversite hastanesindeki uzmanlık öğrencilerinin tükenmişlik ve COVID-19 korkusu değerlendirilerek ilişkili etmenleri saptamak amaçlanmıştır. Araştırma kesitsel tipte olup Eylül-Kasım 2021’de Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde çalışan tıpta uzmanlık öğrencilerinde yürütülmüştür. Örnekleme seçilen 400 kişiden 324’ü araştırmaya katılmış, veriler tanımlayıcı bilgilerin yanısıra Türkçe uyarlaması yapılmış olan Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ) ve Koronavirüs Korkusu Ölçeği (KKÖ) kullanılarak çevrim içi toplanmıştır. MTÖ’de duygusal tükenme (DT) ve duyarsızlaşma (D) puanlarının yüksek, kişisel başarı (KB) puanının düşük olması yüksek tükenmişlikle ilişkilidir. KKÖ’de puan arttıkça COVID-19 korkusu artışını göstermektedir. Verilerin analizinde SPSS 26 programı kullanılmış, tekli analizlerde anlamlı saptanan değişkenler için çoklu lineer regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 28,03±2,48 yıl olup %59’u kadındı. DT puanı 19,20±7,88, D puanı 8,00±4,11, KB puanı 18,48±4,78; KKÖ puanı 15,72±5,06 idi. Yoğun çalışma koşulları, şiddet, baskı, psikolojik destek ihtiyacı, yetersiz maaş gibi faktörlerin yanı sıra yüksek COVID-19 korkusu da tükenmişliğin çeşitli alt boyutlarını anlamlı ölçüde etkilemiştir. COVID-19 korkusu ise ileri yaşta, kadınlarda, evde 65 yaş üstü bireyle yaşayanlarda, uyku düzeni bozulanlarda, ailesinden ayrılanlarda ve pandemide görev almayanlarda daha yüksek bulunmuştur. İlişkili faktörlere dayanarak iş yükünün ve stresin azaltılması, çalışma sürelerinin kısıtlanması, olanakların iyileştirilmesi ve sağlıkta şiddetin çözümlenmesi önerilmiştir.