Aging is the accumulation of changes responsible for the progressive increases in the chance of disease and death. Among the theories proposed to account for this process; “the free radical theory of aging” has been widely accepted. Meanwhile, the increase in catecholamine metabolism is another physiological alteration related to this process, predisposing the organism to enhanced H2O2 production. The aim of this study was to assess the role of oxidant stress and antioxidant status in the aging process by determining MAO activity, lipid peroxidation products (LPPs) – diene conjugates and MDA levels, antioxidant enzymes – SOD and CAT in young and aging rat tissues and to investigate the effect of pargyline, a MAO-B inhibitor in reducing oxidant stress via inhibition of MAO. In general, significant increases in tissue MAO activitiy and LPPs were noted in aging rats, positively correlated wıth each other and significantly decreased after pargyline administration. In conclusion, the inhibition of MAO activity may attenuate the process of aging by reducing increased lipid peroxidation and concomitant oxidant stress.
Yaşlanma, hastalık ve ölüm riskinde ilerleyen artıştan sorumlu değişikliklerin bir toplamıdır. Bu olguyu açıklamaya çalışan teoriler içinde ‘yaşlanmanın serbest radikal teorisi' oldukça çok kabul görmüştür. Kateşolamin metabolizmasında artış bu olguya eşlik eden fizyolojik bir değişimdir ve organizmada artmış hidrojen peroksit (H2O2) üretimine neden olur. Bu çalışmanın amacı; oksidan stres ve antioksidan savunma durumunun yaşlanma üzerindeki etkisini; genç ve yaşlı sıçan dokularında MAO aktivitesi, lipid peroksidasyon ürünleri (LPPs) – dien konjugatları ve MDAdüzeyleri, antioksidan enzimler – SOD ve CAT enzimlerinin ölçümü yoluyla belirlemek ve MAO-B inhibitörü olan parjilinin MAO inhibisyonu yolu ile oksidan stressi azaltıcı etkisini araştırmaktır. Genel olarak yaşlı sıçanlarda doku MAO aktivitelerinde ve LPP'lerinde birbirleri ile korele bir artma ve parjilin uygulaması sonrası belirgin bir düşme görülmüştür. Sonuç olarak MAO aktivitesinin inhibisyonu, artmış lipid peroksidasyonu ve oksidan stresi azaltarak yaşlanma sürecini yavaşlatabilmektedir.