This study was conducted to examine individual innovativeness is associated with attitudes and approaches toward telemedicine in the context of advancing healthcare technologies. This study uses a cross-sectional design based on a relational screening model. The study sample consisted of 489 individuals aged 18 and above residing in Türkiye. The data collection tools employed in this study included a personal information form, the Individual Innovativeness Scale, and the Society's Approach and General Attitudes Toward Telemedicine Applications scale. The analysis of the data was conducted using SPSS 25.0 and AMOS programs, with the application of parametric and non-parametric tests depending on the normality of the data. A partial correlation analysis was also performed, with the resultant data controlled for relevant socio-demographic variables. The study indicated that the degree of individual innovativeness exhibited significant variations according to sex and age demographics. A comparison of the results by sex revealed that male participants demonstrated higher levels of individual innovativeness. Furthermore, the 18-24 age group exhibited lower scores than other age groups. Attitudes towards telemedicine applications differed significantly by age group; however, no significant differences were observed with respect to sex, income level, education level, or the presence of chronic diseases. When socio-demographic variables were controlled for, a weak but statistically significant positive correlation was found between the level of individual innovativeness and attitudes towards telemedicine applications. The research results indicate that the level of individual innovativeness is a significant variable in shaping general attitudes towards telemedicine applications.
Bu çalışma sağlık hizmetlerinde yaşanan teknolojik gelişmelerle birlikte bireysel yenilikçiliğin tele-tıp uygulamalarına olan yaklaşım ve genel tutumlarıyla ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma kesitsel bir çalışma olup nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’de yaşayan 18 yaş ve üzeri 489 birey oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Bireysel Yenilikçilik Ölçeği ve Toplumun Tele-tıp Uygulamalarına Yaklaşım ve Genel Tutumları ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 25.0 ve AMOS programları ile analiz edilmiş; normallik durumuna göre parametrik ve non-parametrik testler uygulanmıştır. Aynı zamanda sosyo-demografik değişkenler kontrol edilerek kısmı korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Çalışmada bireysel yenilikçilik düzeyinin cinsiyet ve yaş gruplarına göre anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Erkeklerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin kadınlara kıyasla daha yüksek olduğu, 18-24 yaş grubunun ise diğer yaş gruplarına göre daha düşük bireysel yenilikçilik puanlarına sahip olduğu belirlenmiştir. Tele-tıp uygulamalarına yönelik tutumlar yaş gruplarına göre anlamlı farklılıklar gösterirken; cinsiyet, gelir durumu, öğretim düzeyi ve kronik hastalık varlığına göre anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Sosyo-demografik değişkenler kontrol edildiğinde bireysel yenilikçilik düzeyi ile tele-tıp uygulamalarına yönelik tutum arasında zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçları, bireysel yenilikçilik düzeyinin tele-tıp uygulamalarına yönelik genel tutumların şekillenmesinde anlamlı bir değişken olduğunu göstermektedir.