Aristoteles’in Metafizik’teki ilk cümlesinden uyarlayarak söyleyecek olursak;her insan doğal olarak konuşmak ister. Konuşmaktan maksat bir kimseninkendini, yani düşüncelerini ifade etmesidir. Düşünce, kimi zaman karşıdakini bilgilendirmek,kimi zaman sorgulamak, kimi zaman kendini savunmak, bazen debir konuda karşıdakini ikna etmek için vb. saiklerle dile getirilir. Karşıdakini iknaetme amacıyla belirli kurallar çerçevesinde yapılan konuşmaya retorik denilir. Butarz konuşmanın kural ve kaideleri belirli bir zaman diliminden itibaren ortayaçıkmaya başlamıştır. Söz konusu dönemin, Antik Yunan devri olduğu kabul edilir.Bu açıdan Antik Yunan’daki retorik algısı, bu sanatın mahiyetini ve geçirdiğitarihsel süreci anlama açısından bir hayli önemlidir. Bu süreçte Sofistler, Sokrates,Platon ve Aristoteles retorik algının oluşmasında rol almış en etkin isimlerdir.Bu çalışmada sırasıyla bu aktörlerin, retoriğe ilişkin algılama biçimleri özetolarak ortaya konulmaya çalışılmıştır.
If adapting to say the first sentence of Aristotle in Metaphysics; all men bynature desire to speak. Aim of speaking is to express one’s self, i.e, his thoughts.Thought is expressed in many motives such as sometimes to inform and sometimesto inquiry and sometimes to defend him or herself and sometimes to persuadepeople. Speaking that to persuade people in definite rules is called rhetoric.Rules and regulations of this kind of speech began to emerge from a specificperiod of time. This period is assumed as the ancient Greek era. In this respect,the perception of rhetoric in Ancient Greece, this is a great deal of art is importantin terms of understanding the nature and the historical process. In this process,Sophists, Socrates, Plato and Aristotle have played a most effective role in theformation of the rhetoric perception. In this study, understanding of these actorsof rhetoric will be present in briefly.