Ethical problems, which can be taken back to the debate of “absoluteness” between Socratesand Sophists, have reached today as one of the main subjects of discussion of philosophy.The main reason for this situation is the reinterpretation of ethical problems witha new perspective in every period. This study will focus on the questions of which methodStevenson used to reinterpret ethical problems and what kind of framework he explainedby including persuasive concepts. Therefore, Stevenson’s emotionalism has been discussedonly within the framework of the effect of persuasive concepts in the resolution ofethical problems. As a matter of fact, this process, which is divided into two as rationaland non-rational, deals with the extent to which conflicts in belief and attitude are effectivein solving ethical problems and how emotional and conceptual meaning makes anyconcept effective. This situation also reveals the difference of emotionalism in metaethicsfrom both subjectivism and normative ethics. In that case, it can be said that Stevenson’semotionalism, which represents ethical progress, focused primarily on moral thought andincluded interests, tendencies, and attitudes in the process.
Sokrates ile Sofistler arasındaki “mutlaklık” tartışmasına kadar geriye götürülebilen etikproblemler, felsefenin temel tartışma konularından biri olarak günümüze kadar ulaşmıştır.Bu durumun temel nedeni, etik problemlerin her dönemde yeni bir bakış açısıyla yenidenyorumlanması ve bu alana dair sorunların hala çözülememiş olmasıdır. Bu çalışmadaStevenson’un etik problemlere yeni yorumlama sürecinde hangi yöntemi uyguladığı veikna edici kavramları nasıl bir çerçeve içerisine dâhil ederek açıkladığı üzerinde durulacaktır.Bu yüzden Stevenson’un duygusalcılığı sadece etik problemlerin çözümlenmesindeikna edici kavramların etkisi çerçevesinde ele alınmıştır. Nitekim rasyonel ve rasyonel olmayanşeklinde ikiye ayrılan bu anlayış, etik problemlerin çözümünde inanç ve tutumdakianlaşmazlıkların ne düzeyde etkili olduğunu, duygusal ve kavramsal anlamın herhangibir kavramı nasıl etkili hale getirdiğini ele almaktadır. Bu durum, Stevenson’un duygusalcılığınınhem sübjektivizm hem de normatif etikten farkını da ortaya koymaktadır. Ohalde etik bir ilerlemeyi temsil eden Stevenson’un duygusalcılığının öncelikle ahlaki düşünceyeyoğunlaşarak işe koyulduğu ve ilgi, eğilim ve tutumları sürece dâhil ederek biretik anlayış inşa etmeye çalıştığı söylenebilir.