This article was retracted on March 10, 2026.http://dergipark.org.tr/en/pub/fiad/article/1906666This study aims to examine Palestine's public finance system within the framework of structural dependency, fiscal sovereignty, and a postcolonial public finance perspective. The main focus of the research is the limited tax collection capacity of the Palestinian Authority (PA), the lack of fiscal autonomy, and the decisive influence of external actors—particularly Israel and international financial institutions—on the Palestinian budget. The study critically evaluates the implications of the Paris Economic Protocol and its restrictive role on Palestine's fiscal sovereignty. The research was conducted using qualitative methods, and the existing literature, reports from international organizations (IMF, World Bank, UNCTAD), academic articles, and data sources were examined. It was found that a significant portion of the Palestinian public budget is based on indirect taxes collected by Israel, that this system operates under the name of “clearance revenues,” and that serious financial leaks occur through this method. Furthermore, it was revealed that foreign aid has become a structural element in closing the budget deficit; however, this aid is largely dependent on political conditions and weakens financial independence. The findings of the study show that the Paris Protocol has created a permanent rather than temporary guardianship system, which weakens fundamental elements such as accountability, transparency, and financial planning. Furthermore, it has been understood that reform processes shaped by foreign aid have been imposed without social acceptance in Palestine, and that public finance is guided by international agendas rather than local needs. As a result, the issue of financial sovereignty in Palestine should be addressed not only as a technical public finance issue but also as a structural problem area directly linked to political representation, independence, and development.
Bu makale 10 Mart 2026 tarihinde geri çekildi.http://dergipark.org.tr/tr/pub/fiad/article/1906666Bu çalışma, Filistin’in kamu maliyesi sistemini yapısal bağımlılık, mali egemenlik ve postkolonyal kamu maliyesi perspektifi çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel konusu, Filistin Yönetimi'nin (PA) vergi toplama kapasitesinin sınırlılığı, mali özerkliğin eksikliği ve dışsal aktörlerin –özellikle İsrail ve uluslararası finans kuruluşlarının– Filistin bütçesi üzerindeki belirleyici etkileridir. Çalışma, Paris Ekonomik Protokolü'nün uygulamadaki yansımalarını ve bu düzenlemenin Filistin'in mali egemenliği üzerindeki kısıtlayıcı rolünü eleştirel bir bakışla değerlendirmektedir. Araştırma, nitel yöntemle yürütülmüş olup mevcut literatür, uluslararası kuruluş raporları (IMF, Dünya Bankası, UNCTAD), akademik makaleler ve veri kaynakları incelenmiştir. Filistin kamu bütçesinin önemli bir kısmının İsrail tarafından tahsil edilen dolaylı vergilere dayandığı, bu sistemin “clearance revenues” adıyla işlediği ve bu yolla ciddi mali sızıntılar yaşandığı tespit edilmiştir. Ayrıca dış yardımların, bütçe açığını kapatmada yapısal bir unsur haline geldiği; ancak bu yardımların büyük ölçüde siyasi koşullara bağlı olduğu ve mali bağımsızlığı zayıflattığı ortaya konmuştur. Çalışmanın bulguları, Paris Protokolü’nün geçici değil kalıcı bir vesayet düzeni oluşturduğunu ve bu durumun hesap verebilirlik, şeffaflık ve mali planlama gibi temel unsurları zayıflattığını göstermektedir. Ayrıca, dış yardımlarla şekillenen reform süreçlerinin Filistin’de toplumsal karşılığı olmaksızın dayatıldığı, kamu maliyesinin yerel ihtiyaçlardan ziyade uluslararası ajandalar tarafından yönlendirildiği anlaşılmıştır. Sonuç olarak, Filistin’de mali egemenlik sorunu, yalnızca teknik bir kamu maliyesi meselesi değil; aynı zamanda siyasal temsil, bağımsızlık ve kalkınma ile doğrudan bağlantılı bir yapısal sorun alanı olarak ele alınmalıdır.